Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10144 K.2018/9421

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 12/05/2010 ile 05/01/2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde minibarcı (housekeeping) olarak çalıştığını, son aylık ücretinin asgari geçim indirimi hariç 840,00 TL olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca işveren tarafından temin edilen servisle gelip gittiğini ve iş yerinde iki öğün yemek yediğini, davacının işyerinde haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, 2013 ve 2014 yılları yılbaşı gecelerinde 08:00-08:00 saatleri arasında olmak üzere 24 saat çalıştığını, fazla mesai ücretinin kendisine ödenmediğini,

davacının iş akdinin 12/05/2010-21/04/2011 tarihleri arasında 1 yılı doldurması nedeniyle mevsimlik olmaktan çıktığını ve davacının yıllık izin kullanma hakkını elde ettiğini ve karşılığının da ücret olarak ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını ve bu sebeple usulden reddi gerektiğini, mevsimlik işçi statüsünde çalışan davacının yıllık izin ücreti talep hakkının olmadığını, davacının 06/01/2013 tarihinde imzasını taşıyan ibraname ile sözleşmeye uygun olarak iş akdinin askıya alındığını, 05/03/2013 tarihinde işe davet edildiğini, bu davetin davacıya 29/03/2013 tarihinde tebliğ edilmesine karşın davacı tarafından davalı şirkete bir bildirim yapılmadığını, davacının çalışma niyeti olsa davalı şirkete dönüş yapabileceğini,

işyerinde yapmış olduğu fazla çalışmaların maaş bordrolarında gösterilerek kendisine ödendiğini, davacının davalıyı ibra ettiğini, tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini, davacının davalı şirketten fazla çalışma alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davalı işyeri otel olup, turizm mevsimine göre yaşanan yoğunluk ve müşteri azalmasına bağlı olarak mevsimlik işçi çalıştırılmaktadır. Davacı da çalışma süresi boyunca, bu şekilde çalışmıştır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, her sene sezon sonunda iş akdi askıya alınıp, sezon başında yeniden başlatılmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 53. maddesindeki açık hüküm nedeniyle mevsimlik çalışan işçilerin yıllık izin hakkı bulunmadığından, yıllık izin ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

F)Sonuç: