Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10208 K.2018/23709

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin bünyesinde 7483278 sigorta numarası ile çalışmakta iken kıdem tazminatı ve diğer yasal haklarını almadığı halde almış gibi gösterildiğini, 10 yıl aynı firmada çalışmasına rağmen iş akdinin fesh edildiğini; müvekkilinin fazla mesai ücretlerini hafta sonu tatil ücretlerini, dini ve milli bayram ücretlerini, yıllık izin ve kıdem tazminatı ücretlerinin saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000 TL fazla mesai ücreti, 400 TL hafta sonu tatili 36.00 TL dini ve milli bayram tatil ücretini, 200 TL yıllık izin ücreti ile 324 TL kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendilerinde belli bir dönem çalışmasının bulunduğunu, davacının sonra başka firmalarda da çalıştığını en son burcum firmasında çalışmasının bulunduğunu, son taşeronun kendileri olmadığını, iş sözleşmesini kendilerinin feshetmediğini savunarak davanın reddini talep etimiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davada bir tek davalı olduğu ve T.C. ...’ nın ihbar olunan sıfatını taşıyıp, davalı olmadığı halde Bakanlığın hüküm fıkrasının son paragrafında davalı imiş gibi yazılması ve hüküm altına alınan hak ve alacakların sanki birden fazla davalı varmış gibi “ davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline “ şeklinde hüküm kurulmasının ve hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun gösterilmemesinin HMK. nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde sebebiyet vereceğinin ve hukukumuzda “ yasal faizden düşük olmamak kaydı ile “ şeklinde bir faiz belirlemesinin olmadığının düşünülmemesi bozma sebebi ise de,

bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1, 2, 3, 4 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 1- 4.845,75 TL. net kıdem tazminatının iş akdinin dava tarihinden itibaren, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine,

2- 1.612,13 TL. net yıllık ücretli izin alacağının 200,00 TL. sinin dava tarihi olan 08.09.2009 tarihinden itibaren, bakiye 1.412,13 TL. sinin ıslah tarihi olan 19.11.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3- 4.990,28 TL. net fazla mesai ücretinin 1 TL. sinin dava tarihi olan 08.09.2009 tarihinden itibaren, bakiye 4.989,28 TL. sinin ıslah tarihi olan 19.11.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4- 206,14 TL. net ulusal bayram-genel tatil alacağından, 36,00 TL. sinin dava tarihi olan 08.09.2009 tarihinden, bakiye 170,14 TL. sinin ıslah tarihi olan 19.11.2014 itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5- Fazlaya ilişkin taleplerin reddine, “ bentlerinin yazılmasına,