Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10373 K.2019/10481

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 23/09/2012-15/08/2014 tarihine kadar çaycı olarak haftada 7 gün 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, iş yerinde çalıştığı süreler boyunca ayda en fazla bir gün diğer çalışanların işi az olduğu zamanlarda çalışmadığını, diğer zamanlarda her gün iş yerinde çalıştığını, resmi bayram, hafta tatilinde izin verilmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığını, alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 15.09.2012-15.08.2014 tarihleri arasında geçen çalışma süresinin 1 yıl 11 ay olarak gerçekleştiği, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile işverenden kaynaklanan ve haklı nedene dayanmayan fesih sebebine göre ve akdin işverence sona erdirilmesinde ihbar öneli de tanınmadığı dikkate alınarak, davacının ihbar ve kıdem tazminatı hakkının doğduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde davacının haftanın 7 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek fazla çalışma talebinde bulunmuş, Mahkemece Ağustos-Aralık ayları arasında 08:00-22:00 saatleri arasında, diğer aylarda 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek %30 takdiri indirim uygulanarak yapılan hesaplamaya itibarla fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.

Öncelikle takdiri indirim oranını belirlemeye, bilirkişinin görevi ve yetkisi yoktur. Böyle bir uygulamaya Mahkeme itibar etmemelidir.

Ayrıca dava dilekçesindeki talep 08:00-18:00 saatleri arasında çalışma olup hiçbir şekilde “fındık döneminde saat 22:00 ye kadar çalışılırdı” iddiasında bulunulmamıştır. HMK’nın 25. maddesi uyarınca Mahkeme bildirilen maddi vakıa ile bağlıdır. Bu nedenle davacının fazla çalışmanın 08:00-18:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile ayda 1 hafta 6 gün, 3 hafta 7 gün üzerinden ( 3 hafta için ayrıca hafta tatili ücretine hükmedildiği gözden kaçırılmadan) hesaplama yapılarak Mahkemece %30 takdiri indirim uygulanarak karar verilmesi gerekirken vakıa ile bağlılık ilkesine aykırı şekilde yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.