Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10411 K.2018/23559

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı belediyenin asıl işveren, diğer davalılar ....Temizlik A.Ş, Erhan Nakliyat Ltd. Şti’nin iş ortaklığının alt işveren olduğu park ve bahçelerde temizlik ve sulama işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili, davacının ihaleyi alan işveren şirketleri işçisi olduğunu ve belediye ile arasında hizmet akdi bulunmadığını, ihaleyi alan şirket ile aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketler vekili, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, 01.01.2013 tarihinden önce davalı şirketlerde herhangi bir çalışmasının olmadığını, dava konusu ilişki bakımından muvazaanın bulunduğunu, davacı işçinin baştan itibaren davalı belediyenin işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, fazla çalışma, yıllık izin ve bayram çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiği, davalılar arasında asıl- alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, zamanaşımı bakımından, dava kısmi dava niteliğindedir.

Dava tarihi 10.09.2013 olmakla davalılar cevap dilekçesinde süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da zamanaşımı def'i dikkate alınarak değerlendirme yapılmıştır. Alınan bilirkişi raporu üzerine davacı 24.09.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile ıslah harcı da yatırmak suretiyle davasını ıslah etmiş ve davalılar vekillerince yine süresinde ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunulmuştur. Mahkemece ıslaha karşı yapılan zamanaşımı def’inin değerlendirilmesi için ek rapor alınmış ve mahkemece bu ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacakları bakımından ıslahın 29.04.2014 tarihinde yapıldığı belirtilerek bu tarihe göre 5 yıllık zamanaşımı süresi değerlendirilerek 29.04.2009 tarihi öncesi fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının zamanaşımına girdiği belirtilerek hesaplama yapılmıştır.Oysa ıslah 24.09.2014 tarihinde yapılmış olup 24.09.2009 tarihinden öncesine ilişkin dava dilekçesinde talep edilmeyen fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları zamanaşımına uğramaktadır.

Buna göre dava tarihi ve ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı itirazlarının ayrı ayrı değerlendirilerek ıslah dilekçesinde talep edilen alacak kısmı yönünden ıslah tarihi itibariyle zamanaşımının kesildiği de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken ıslah sonrası arttırılan miktarların ıslah tarihi yanlış tespit edilerek buna bağlı olarak zamanaşımına uğrayan kısmın eksik belirlenerek karar verilmesi hatalıdır.