Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10689 K.2019/9996

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Hüküm altına alınan fazla mesai alacağı karineye dayalı makul indirime (taktiri indirime) tabi tutulurken hakkın özünü etkileyecek oranda yaklaşık % 48 oranında indirime tabi tutulması ve bu indirim oranının gerekçede açıkça gösterilmemesi hatalı ise de, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır. 2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır.

Bu itibarla hüküm altına alınan fazla mesai alacağının dava dilekçesi ile istenen kısmına dava, ıslah (talep artırımı) ile artırılan kısmına ise ıslah (talep artırımı) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve infazda tereddüde yol açabilecek şekilde alacağın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.