Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10774 K.2019/10456

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/03/2004 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, ancak SGK'ya çalışmalarının bildirilmediğini, davalı şirket yetkililerinin işten ayrılması için psikolojik baskı yaptıklarını, sürekli bağırıp aşağıladıklarını, tedavi görmek zorunda kaldığını, en son servisinin kaldırıldığını ve iş sözleşmesinde işçi aleyhine olan bu esaslı değişiklik için onayının alınmadığını, iş akdini 30/06/2010 tarihinde haklı sebeple feshettiğini, muhasebe işlerini takip ettiğini, egzos testi yaptığını, trafik poliçesi düzenleyip müşterilerle ilgilendiğini ve net 850,00 TL. ücret aldığını, yemek, servis,

Ramazan aylarında erzak yardımı ve dini bayramlarda 100,00 TL.şer bayram harçlığı sosyal haklarından faydalandığını, haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, yılbaşı 1 Mayıs ve diğer resmi bayram günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirim alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davacının sebep yokken işi bırakıp gittiğini, herhangi bir hak ve alacağı olmadığını, davacının fazla çalışma ve resmi bayram çalışmaları ücretlerinin ödendiğini, davacıya duyulan güven sebebiyle yazılı evrak alınmadığını, dini bayramlarda çalışmadığını, sigorta bildiriminin zamanında yapıldığını, yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadıklarının da ücretini aldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 17/04/2015 tarihli ilk rapor ve ıslah sonrası yapılan zamanaşımı itirazı sebebiyle alınmış 22/05/2015 tarihli ek raporda; davacının, 09/03/2004-30/06/2010 tarihleri arasında çalıştığını beyan ettiği, SGK kayıtlarında davacının davalı işyerinde çalışmasının bulunmadığı, ancak, davalı tarafın çalışmaya ve süresine itiraz etmediği, hatta sigortaya bildirdiğini savunduğu, bu durumda tanık beyanları da gözetilerek çalışma süresinin işten ayrıldığı tarihten geriye doğru 5 yıl ile sınırlı olmak üzere tespit edildiği ve hesaplamaya esas alındığı,

ücret konusunun ihtilafsız olup yemek ve yol parası sosyal hakları eklendiğinde bir günlük giydirilmiş brüt ücretin 43,54 TL. olduğu, davacıya yıllık izin kullandırıldığı veya fesih esnasında ücretinin ödendiğine ilişkin belge sunulmadığı, hizmet süresi 5 yıl olarak tespit edilen davacının toplam 70 gün yıllık izne hak kazandığının anlaşıldığı ve buna göre yıllık izin ücreti hesabı yapıldığı, davacı tanıklarının beyanlarına göre davalı işyerinde haftada 12 saat fazla mesai yapıldığı,

davalı tanığının beyanına göre haftada 3 saat fazla mesai yapıldığının anlaşılmasına göre seçenekli hesaplama yapıldığı (davacı tanıklarının beyanlarına göre yapılan hesaplamaya, başka bir ifade ile raporun (a) seçeneğine itibar edildiği), tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının yılbaşı 1 Mayıs ve resmi bayramlarda çalıştığı esas alınarak Pazar gününe denk gelenler dışlanmak suretiyle hesaplama yapıldığı, asgari geçim indiriminin ücretten bağımsız bir hak olmadığı,

ücrete bağlı bir hak olduğu ve davacının ücret talebi bulunmadığından asgari geçim indirimi alacağının da söz konusu olamayacağı, hal böyle olunca bu kaleme ilişkin hesaplama yapılmadığı, zamanaşımına uğramış miktarın dışlandığında fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretinde dışlandığının belirtildiği, bu bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun ve denetlenebilir nitelikte olduğu görülmekle itibar olunduğu, fiilen işveren vekilliği yapan ... davacıya bağırıp çağırdığı, hatta ağlamasına sebebiyet verdiği tanık beyanlarından anlaşıldığı,

davacının iş yerini terk etmesi yukarıda izah edilen işveren vekilinin eylemleri sonucu gerçekleştiği, hal böyle olunca işçi tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayandığı, davacının feshe bağlı işçilik alacakları ile bilirkişi raporuyla belirlenen diğer işçilik alacaklarına hak kazandığı sonucuna varıldığı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil talepleri açısından hakkaniyet indirimine gerek bulunmadığı gerekçesi ile asgari geçim indirimi dışındaki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından;

Uyap kayıtlarından davacı tanıklarının davalı ile davaları olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı tanığı U.K.nın beyanına göre haftada 3 saat fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından ise dini bayramlarda ve yılbaşlarında çalışmadığı, sadece 1 Mayıs ve diğer resmi tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır.

3-Yıllık izin ücreti bakımından;

Islah dilekçesinde yıllık izin ücreti için neticeten 2.676,80 TL. talep edilmiştir. Bilirkişi raporunda ise 2.767,80 TL. hesaplanmış ve Mahkeme tarafından 2767,80 TL.ye hükmedilmiştir.

HMK.nın 26. maddesine aykırı olarak talebi aşar şekilde karar verilmesi hatalıdır. Islah dilekçesinde neticeten talep edilen miktar hüküm altına alınmalıdır.