Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/10921 K.2019/13009

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.10.1991 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş akdine 28.01.2014 tarihli yazı ile 31.03.2014 tarihinde son verileceğinin bildirildiğini, kıdem tazminatının ödenmediğini, yapmış olduğu fazla mesailere karşılık ücretlerin ödenmediğini, dini bayramlar ile 2013 yılının ulusal bayram genel tatil günleri haricinde resmi tatillerde de çalışmasına aralıksız devam ettiğini ancak bu çalışmalarına karşılık ücretlerin ödenmediğini, yıllık izinlerinin yasanın öngördüğü şekilde kullandırılmadığını, kullandırılmayan izinlerin karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram - genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının davalı şirkette 08.08.2000-31.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davalı şirketin 2000 yılında kurulduğunu, bu nedenle davacının 1991 yılından beri çalışmasının mümkün olmadığını, davacının davalı şirketten herhangi bir hak veya alacağının bulunmadığını, izin ücreti ile ulusal bayram genel tatil günü çalışmalarına karşılık ücretlerin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin ihbar önel yazısı ile ihbar süresi dolduktan sonra feshedileceğinin bildirildiği,bu haliyle iş akdinin tazminata hak kazanacak şekilde sona erdiği, davacının fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı ve ödenmeyen yıllık izin ücret alacağının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili cevap dilekçesi ile dosyaya yıllık ücretli izin belgeleri, maaş bordroları sunmuştur. Mahkemece bu belgeler değerlendirilmiş olmakla davalı vekili tarafından dosyaya 04.04.2014 tarihli cari hesap ödeme fişi de sunulmuştur. Söz konusu belge davacının imzasını taşımakla açıklama kısmında “2013 kullanmadığı izinleri ödemesi” adı altında 666,00 TL belirtilmiş olup mahkemece hiç değerlendirmeye alınmamıştır.

Yıllık izin ücreti yönünden bu belgenin davacıya gösterilip, imza ve içeriği hakkında beyanı alınıp, ödemenin varlığının tespiti halinde mahsubunun değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: