Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/11122 K.2017/2896

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde çalışmakta iken SGK kaydının yapılmaması nedeniyle iş akdini haklı bir nedenle fesih ettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, milli bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalışmasının olmadığını husumet itirazında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları,bilirkişi raporu ve uyulan bozma ilamı neticesinde tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının işçilik alacakların konusunda iddiasını ispat ettiği alacak miktarlarının bilirkişi raporu ile hesaplandığının anlaşıldığı, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandırmayacak şekilde sona erdiğini ispat yükümlülüğünün davalı iş verene ait olduğu,iş akdinin haklı nedenlerle sona erdirildiği,

davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın fesih edildiği ve davacının bilirkişi raporunda ayrıntıları belirtilen işçilik alacaklarına hak kazandığı Yargıtay bozma ilamı ve bozma sonrası alınan ek raporda dikkate alınarak ve hakkaniyet indirimleri yapılarak kıdem tazminatının,yıllık izin ücreti alacakları, fazla mesai ücreti ve bayram tatili ücreti alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacı lehine kabul edilen alacak miktarı üzerinden A.A.Ü.T gereğince 345,69 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; A.A.Ü.T’nin 13/1 maddesi gereğince hükmedilen nispi vekalet ücreti maktu vekalet ücretinin altında kalamayacağından, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bunun düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.