Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/11405 K.2019/14921

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 06/05/2010-30/07/2013 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretlerin geç ödendiği, son iki ayın ücretinin ödenmediği, yıllık izin kullandırılmadığı, fazla çalışma ve ulusal bayram tatili ücretleri ödenmediği için, davacının haklı nedenle fesih hakkını kullanarak,

iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini, 31/07/2013 tarihinden itibaren işe gitmediğini, aynı gün Çalışma İş Kurumu İl Müdürlüğüne dilekçe verdiğini, işverenin tam iki ay sonra 26.09.2013 tarihinde işe devamsızlık nedeniyle ihtarname çektiğini ancak söz konusu ihtarın kötüniyetli olduğunu ve davalının iş akdini feshettiğini bildiğini, bu nedenle işverene 05.10.2013 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile yasal haklarının ödenmesini istemiş ise de davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek;

kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla mesai ücreti alacağı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 31/07/2013 tarihine kadar çalışması karşılığı hak kazandığı tüm ücret ve diğer alacakları müvekkili şirketçe davalı tarafa eksiksiz olarak ödendiğini, davacının asgari ücret ile çalıştığını, ücret hesap pusulası her ay davacı işçi tarafından bizzat incelenerek imza altına alındığını, davacının, fazla çalışma ücret alacağı ve ulusal bayram ve tatil günleri karşılığı hak kazandığını iddia ettiği ücret alacaklarına ilişkin talepleri de işbu taleplerine ilişkin ödemeleri ihtirazi kayıt olmaksızın kabul ettiği için, yazılı delil olduğunu,

davacının fazla çalışma yaptığı günler bordrolarında gösterilmiş ve bu çalışmalar karşılığı ücretler de kendisine ödendiğini, ücret bordrolarında gösterilenden daha fazla alacağı olduğunu iddia eden davacı bu iddiasını ispatla mükellef olduğu yargıtay yerleşik içtihatları ile de sabit olduğunu, davacının yıllık ücretli izin alacağı taleplerini de, bu alacaklarının ödenmiş olması nedeniyle reddi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş fazla mesai iddiasını ispat bakımından iki tanık göstermiştir.

Davacı tanıklarından birisi kendisinin 08:00-18:00 saatleri arasında çalışma yaptığını, kendisi çıkarken davacı işçinin genellikle işyerinde olduğunu, kaça kadar çalıştığını bilmediğini, diğer davacı tanığı ise davacı ile birlikte çalıştıklarını işyerindeki normal mesaisinin 08:00-18:00 saatleri arasında olduğunu ancak iş yoğunluğuna göre haftada 3-4 gün, 1-2 saat fazladan mesai yaptıklarını açıklamış, davalı tanığı ise davacının haftada 6 gün 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, iş yoğunluğuna göre ayda 5 saat kadar fazla mesai yapabildiğini söylemiştir.

Açıklanan delil durumu birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde haftada 6 gün çalıştığı 3 gün 08:00-18:00 saatleri arasında 3 gün ise 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığı 1 saatlik ara dinlenmesi de düşüldüğünde haftalık çalışmasının 57 saat, fazla mesaisinin ise haftalık 12 saat olduğunun kabulü yerinde olacaktır.

Fazla mesai hesabının buna göre yapılması gerekirken bilirkişinin daha fazla kabul ettiği fazla mesai süresine itibarla karar verilmesi hatalıdır.