Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/11807 K.2017/3323

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak işe girdiğini, emekliliğe hak kazandığını beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram ve genel tatil ücreti alacağı, yıllık izin ücreti, sefer primi ücret alacağını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının emekli olarak ayrıldığını haklarının ödendiğini ve ibra ettiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının aylık ücret miktarı uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme ilk kararında, davacının aylık ücretini ayda üç sefer ve sefer başına 500,00 € aldığını kabul ederek belirlemiş, bu karar davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 09.09.2014 tarihli ilamı ile “Dava dilekçesinde, davacı tır şoförünün aylık iki ya da üç yurtdışı seferi yaptığı belirtilmiş, hükme esas alınan davacı tanığı da gidilen ülkeye göre farklı sefer sayılarından söz etmiş ancak davacı işçi için net bir sayı bildirmemiştir. Bilirkişi hesap raporunda ise davacının ayda üç sefer yaptığının tanıklarca doğrulandığı belirtilerek aylık üç sefer ve sefer başına 500,00 € üzerinden hesaplamaya gidilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya ve tanık beyanlarına göre aylık ortalama sefer sayısının üç olarak kabulü isabetsizdir.

Öte yandan dosya içinde davacının yurtdışına giriş ve çıkış kayıtları sunulmuş olup bu yönde bir değerlendirmede bulunulmalı, davacının hangi ülkeye sefere gittiği de belirlenerek dosya kapsamı ile birlikte aylık ortalama sefer sayısı ve buna bağlı olarak ücret belirlenmelidir. Davacının iddiasını da aşar şekilde aylık üç sefer olarak hesaplama yapılması hatalıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma öncesi ilk kararda davacının kesintisiz çalıştığı ve sefer prim tutarının ise 500,00€ olduğu kabul edilerek karar verilmiş ve Dairemizce bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma kapsamı dışındaki bu hususlara aykırı olarak yapılan hesaplamaya itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır. Bozma ilamının konusu sefer ücreti olmayıp, ücretin tespitine esas sefer sayısına ilişkindir.

Bu durumda, ilk bozma karar gereği ve tarafların usulü kazanılmış hakkı gözetilerek yeniden hüküm kurulması için kararın tekrar bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: