Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/11839 K.2020/18890

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 19/11/2004-25/01/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde aylık net 10.750,00 USD ücretle proje müdürü olarak çalışan müvekkilinin iş akdinin işveren tarafından iş bitimi sebebiyle sona erdirildiğini, puantaj ve bordro belgesine göre toplam 99.894,33 USD tutarında işçilik hak ve alacağı ödemesi yapılması gerektiğini ancak işveren tarafından sadece 22.816,48 USD ödeme yapıldığını iddia ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla bakiye kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 19/11/2004 - 25/01/2012 tarihleri arasında Katar Kongre Merkezi inşaat işlerinde çalıştığını, işin tamamlanması sonrası işten ayrıldığını, davacı tarafından ileri sürülen hesaplamanın gerçeği yansıtmadığını ve Katar İş Kanunu'na göre hesaplama yapıldığını, ayrıca davacı tarafından alınan 8.708,62 USD'lik avansın bu hesaptan düşülmediğini, İş Kanununa göre davacının alacağının 69.681,33 USD olduğunu, yapılan ödemeler sonrası 38.000,00 USD alacakları kaldığını savunarak bu tutar dışında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Uyuşmazlığa uygulanacak kanun ve davacı işçinin hakettiği işçilik alacakları miktarı uyuşmazlık konusudur. Davacı davalı işveren ile işin görüldüğü Katar kanunları ve aralarında yapılan hesaplama uyarınca hak ve alacaklarının ödenmesini talep etmekte davalı ise uyuşmazlığa Türk Kanunlarının uygulanması gerektiğini savunmaktadır. Taraflar arasında imzalanmış olan bireysel iş sözleşmesinde uyuşmazlık halinde Türk Kanunlarının uygulanacağı açıkca düzenlenmiştir.

Buna göre mahkemenin hak ve alacakları belirlerken Türk kanunlarını uygulaması doğrudur. Ancak davalı vekili davaya cevap dilekçesinde davacı işçinin Türk Kanunları uyarınca hakettiği alacak toplamının 69.681,33 USD olduğunu her iki tarafında kabulünde olan 22.816,48 USD ödeme mahsup edildiğinde kalan borcun 46.864,85 USD olduğunu ayrıca davacı taraf kabul etmese de davalının davacıya 8.708,62 USD avans ödemesi yaptıklarını o avansında henüz kapatılmadığını açıklamıştır.

Kabul beyanı kabul miktarı kadar davalı tarafı bağlar.Mahkemenin davacının kabul etmediği avans ödemesini hükümde dikkate almadan ve bu hususun davalı tarafça temyize konu edilme diği de dikkate alındığında davalı tarafın kabulü nedeniyle davanın toplam 46.864,85 USD (11.379,42 USD kıdem tazminatı, 21.314,98 USD ihbar tazminatı, 5.212,12 USD yıllık izin ücreti, 8.958,33 USD ücret ) üzerinden kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile 21.609,29 USD üzerinden kabulü hatalıdır.