Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/1212 K.2017/3240

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 18/05/2007-11/07/2012 tarihleri arasında şef olarak, 1 Ocak Yılbaşı Günü dışında kalan tüm genel tatil günleri dahil olmak üzere, 08:00-20:00, cumartesi günleri 08:00-13:00 saatleri arasında çalıştığını, saat 20:00 den sonra da çalışmasının olduğunu, bu çalışmalarının karşılığı olan ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haftalık çalışmasının 45 saat olduğunu, davacının satış yöneticisi olarak çalıştığını ve satış hedef primi aldığını, kendi çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, bunun sonucu da aldığı prim miktarının yükseldiğini, çalıştığı sürece hak kazandığı ücret, prim, genel tatil ücretlerinin tam olarak ödendiğini, son aylık brüt ücretinin 2.370,30 TL olduğunu, ayrıca yılda 4 ikramiye aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair ilk kararı davalı vekilinin temyizi üzerine, kapatılan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 26/11/2014 tarih ve 2014/12251 Esas, 2014/21544 Karar sayılı ilamıyla, davalının temyiz itirazları kısmen red, kısmen de kabul edilerek bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; “davacının yaptığı görevler dikkate alınarak (organizasyon şemasında üstünde amirinin olup olmadığı önemli olmayıp) fiilen çalıştığı yerde davacıya emir ve talimat veren amirinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, araştırma sonucu davacının çalıştığı yerde kendisine emir ve talimat veren bir amirinin bulunmadığının anlaşılması halinde mesai saatlerini kendisinin düzenlediği kabul edileceğinden fazla mesai ücret talebinin reddine, yapılan araştırma sonunda, davacının çalıştığı yerde kendisine emir ve talimat veren bir amirinin olduğu tespit edildiği takdirde davacı prim karşılığı çalıştığından,

davacıya ödenen primlerin yaptığı fazla mesai karşılığı ödenmesi gereken ücreti karşılayıp karşılamadığı belirlenmeli ve karşılamadığının anlaşılması halinde aradaki farkın davacıya fazla mesai ücreti olarak ödenmesi gerektiği” ifade edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının çalışma saatleri konusunda insiyatif sahibi olduğu, genel olarak çalışmasının çoğunu işyeri dışında işverenin denetim ve gözetimine tabi olmadan çalıştığı, yine organizasyon şemasında davacının fiilen çalıştığı Kütahya bölgesinde davacıya emir ve talimat veren yöneticinin olmadığı, davacıya Bursa Bölge Müdürü ... tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimatın da verilmediği gerekçesiyle bozmaya konu fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalıştığı yerde kendisine emir ve talimat veren bir amirinin bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyada bulunan organizasyon şemasına göre, satış şefi sıfatıyla çalışan davacının üzerinde amiri pozisyonunda bölge satış müdürü bulunmakta olup, tanık beyanlarından davacının bu amirinin emir ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği, mesai saatlerini kendisinin belirlemediği anlaşılmaktadır.

Nitekim, aynı davalı şirkette ve davacıyla aynı pozisyonda yani satış şefi pozisyonunda çalışan ...ve Bayram Saygın isimli şahısların fazla mesai ücreti talebiyle açtıkları davalar, kendi mesailerini kendileri belirlemediği gerekçesiyle yerel mahkemelerce kabul edildiği ve Yargıtay tarafından da söz konusu kararların onandığı anlaşılmıştır.

(Sırasıyla Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin, 30/10/2013 tarih ve 2013/25634 E, 2013/22776 K sayılı ve 21/10/2014 tarih ve 2014/24714 E, 2014/28643 K, sayılı kararları)