Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/1233 K.2017/2995

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak işveren tarafından sonlandırıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, genel tatil, fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle iş akdinin feshedildiğini savunarak asıl davanın reddini talep etmiş, karşı dava olarak ise ihbar tazminatının karşı taraftan tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 08/05/2014 tarih ve 2014/1415 Esas, 2014/10147 Karar sayılı ilamıyla “1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-…Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı ve ücret uyuşmazlık konusudur.

… Somut olayda davacı işyerinde yurt içi ve yurt dışı tır şoförü olarak çalışmaktadır. Davacı 1250,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilmiştir. Mahkemece davacının ihtilaflı olan ücreti konusunda emsal ücret araştırması yapılmadan ücret konusunda davalı savunması gibi karar verilmiştir. Mahkemece yapılması gereken ilgili meslek odasından davacının alabileceği emsal ücreti sormak ve bu gelen yazı cevabı doğrultusunda davacının ücreti tespit etmektir.

Mahkemece, davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacağını ispatlayamadığından dolayı taleplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak bu gerekçede mahkemenin hangi delillere üstünlük tanıyarak bu kanaate ulaştığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken davacının çalışma şeklini tespit edip, yurt dışı ve yurt içi sefer sayılarının sayısını belirlemek ve bu bağlamda tanıkları tekrar dinlemek suretiyle davacının talepleri hakkında yeniden bir karar vermektir.

Mahkemece bu hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı ihtilaflıdır.

Mahkemenin ilk kararı taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 08/05/2014 tarih ve 2014/1415 Esas, 2014/10147 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı-karşı davalı vekili “kıdem tazminatı ve fazla mesai taleplerini ıslah” ederek bu taleplerini artırmış, Mahkemece davacı-karşı davalı vekilinin bozmadan sonra “kıdem tazminatı ve fazla mesai taleplerini ıslah” ederek yaptığı talep artırımına değer verilerek alınan ek rapor doğrultusunda karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı-karşı davalı vekilinin bozmadan sonra “kıdem tazminatı ve fazla mesai alacakları taleplerini ıslah” ederek yaptığı talep artırımına değer verilerek alınan ek rapor doğrultusunda karar verilmesi, HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.