Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/12700 K.2019/20666

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 03/07/2007 -31/07/2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak ...'in şirketi olan ... İstanbul Oto Aksesuar Taşımacılık Tarım İnş Turz San ve Tic Ltd Şti.nde aylık 1.134 TL ücretle çalıştığını, davacının sabah 08:00- akşam iş durumuna göre 21:00, iş fazla olursa 23:00'e kadar çalıştığını, müşterilerin yanında aşağılanarak küfredilerek iş akdine son verildiğini, yıllık ücretli izinlerini kullanamadığını, fazla çalışmalarının karşılığını alamadığını, genel tatil günlerinde çalıştığını fakat karşılığını alamadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili özetle; davacının primlerini eksik yatırıldığını belirterek tazminat davası yerine hizmet tespiti davası açması gerektiğini, bu nedenle iddia edilen kayıt dışı çalışma sürelerinin bu dosyadan tespitinin mümkün olmadığını, davacının 28/07/2014 - 31/07/2014 tarihinde işe mazeretsiz olarak gelmediğini, gelmediği günlere ilişkin tutanak tutulduğunu, mesai saatlerine dair davacının iddialarının asılsız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacının fazla mesai ücreti hesabı yapılırken, günlük 12 saatlik fiili çalışma süresinden 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68. maddesine göre 1.5 saat düşülmesi gereken ara dinlenme süresinin 1 saat düşülmesi ve buna bağlı olarak fazla mesai saatinin ve ücretinin fazla tespiti hatalıdır.

3-Davada ücret alacağı talep edilmediği halde, kararın hüküm kısmında miktar belirtilmeksizin ücret alacağına ilişkin hüküm kurulması isabetsizdir.

4-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, iş akdini kendisi sona erdirdiği anlaşılan davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağı şeklinde gerekçe oluşturulduktan sonra doğru şekilde reddine karar verilen ihbar tazminatı bakımından, aynı hüküm içerisinde ayrıca kabul kararı yazılması, hem gerekçe-hüküm çelişkisi, hem de hükmün kendi içinde çelişmesi mahiyetinde olup, karar bu yönüyle de isabetsizdir.

5-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de ayrıca hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: