Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/12809 K.2019/21128

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, pompa görevlisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yapmasına karşılık karşılığının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafından haksız ve mesnetsiz şekilde talep edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile fazla çalışma ücretleri ile ilgili taleplerin reddine karar verilmesini talep etmişdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalı işyerinde yaklaşık 6 yıl kıdeme sahip bir işçinin hiçbir neden yok iken kıdem tazminatını yakacak şekilde iş akdini feshetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davalı tarafça da akdin tazminata hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin kanıtlanamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davalı tarafça davacıya bir kısım yıllık izinlerin kullandırıldığı kanıtlanmış, ancak bir kısmının kullandırılmadığı ve buna ilişkin ücretin de ödenmediği, fazla mesai yapıldığının, ulusal bayram ve genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalışıldığının tanık anlatımları ile kanıtlandığı tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının bir dönem tek çalıştığı bir dönem 11.11.2011 tarihinden sonra 24 saat çalışma 24 saat dinlenme şeklinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda 11.11.2011 tarihinden sonraki fazla mesai hesabı aylık 15 gün çalışma ve aylık 45 saat fazla mesai üzerinden yapılmıştır.Fazla mesainin aylık hesabı hatalıdır.

Kararı davacının temyiz etmediği de gözetildiğinde 24 saat çalışmada 10 saat ara dinlenmesi düşülerek günlük 14 saat çalışma olduğunun kabulü ile 11 saati aşan 3 saat nedeniyle günlük 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir.

Bu çalışma sisteminde 1.inci hafta 4 gün, 2. inci hafta 3 gün, 3.üncü hafta 4 gün üzerinden hesaplama yapılmalı, 4 gün çalışılan haftalarda 12 saat, 3 gün çalışılan haftalarda 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir.

Ayrıca fazla mesai hesabında kullanılan izin süreleri dışlanmalı ve şimdiki gibi takdiri indirim yapılarak sonuca gidilmelidir.

3-Yıllık ücretli izin yönünden;

Davacının davalıya verdiği 22.11.2013 tarihli dilekçe ile yıllık izinlerinin yetmediğini belirterek 6 günlük ücretsiz izin talep ettiği görülmüştür.

Mahkemece bakiye 6 günlük izin ücretinin kabulüne karar verilmiştir. Davacıya ücretsiz izin isteme sebebinin sorularak bakiye ücretli izin hakkının kalıp kalmadığının netleştirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4-Davacı hafta tatillerinde çalıştığını iddia ederek hafta tatili ücreti talep etmiştir.

Mahkemece kabulüne karar verilmiş ise de davacı ve davalı tanıklarının beyanlarında hafta tatili yaptığı anlaşılmakla bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: