Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/12864 K.2019/21827

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ....Yapı Müh. İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 31/05/2013-22/01/22014 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, inşaat ustası olarak en son net ücretinin 1.950,00 TL olduğunu, yemek ve servis gibi sosyal haklardan faydalandığını, iş akdinin sebepsiz olarak feshedildiğini, ihbar tazminatının son iki aylık ücretinin ve tüm çalıştığı aylara ait çocuk yardımlarının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkil şirket işçisi olmadığını, diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisi olduğunu, davacının dava dilekçesinde müvekkiline karşı yönelttiği sorumluluğu ve davada hangi nedenle taraf gösterildiklerini açıklamadığını, bu nedenle müvekkili hakkında davanın husumetten reddi gerektiğini, diğer davalı şirket ile yapılan ile müvekkili şirketin yaptığı inşaatın bir bölümünün diğer davalı şirket tarafından inşa edileceğini, davalı şirketin bu sözleşme gereğince kendi işçileri ile bu işi yaptığını, diğer davalı şirket işçisi olan davacının müvekkilinden emir ve talimat almadığı gibi giriş ve çıkışlarından haberlerinin de olmadığını, talep edilen ücretlerin davadan önce davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ltd. Şti., davacının geçici süreli inşaatlarında kalıpçı ustası olarak çalıştığını, çalıştığı günler için 65,00 TL yevmiye aldığını, ayın tamamında çalışmadığını, asıl ana firmanın .... Eğitim A.Ş. olduğunu, işe giriş ve çıkış tarihlerinin de yanlış ve fazla gösterildiğini, davacının çalışmasının 03/09/2013-14/01/2014 tarihleri arasında olduğunu, davacının dava konusu yaptığı 2013/Aralık ve 2014/Ocak ayı ücretlerinin bir kısmının banka kanalı ile ödendiğini, davacının çocuk yardımına ilişkin talebinin de haklı bir yönü olmadığını, emekli olan davacının şirketlerinden çocuk yardımına ilişkin bir talebi olmadığı gibi bakmakla yükümlü olduğu yardıma muhtaç çocuğunun da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Karer Yapı Müh.İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi dava dilekçesinde açıkça çocuk yardımı talebinde bulunmuş, davalı işveren işyerinde çocuk yardımı uygulamasının bulunmadığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işyerinde çocuk yardımı uygulamasının varlığının kantlanamadığı ancak davacının talebinin asgari geçim indirimi alacağı olarak kabul edilmesi ihtimaline binaen bu alacağın hesaplandığını belirtmiştir.

Mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine aykırı olarak talep konusu olmayan asgari geçim indirimi ile ilgili hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: