Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/12974 K.2019/22213

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının devir öncesi ünvanı ...

Uluslararası Taşımacılık olan 2009 yılında şirket ortaklarının ayrılması sonucu ...olarak faaliyet gösteren davalı şirkette 16/08/2007 - 20/08/2013 tarihleri arasında sürekli iş akdi ile şoför olarak çalıştığını, davacının çalışmasının kesintisiz olmasına rağmen davalı şirketçe S.G.K.'da giriş çıkışlar yapıldığını, iş akdinin 20/08/2013 tarihinde işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının brüt aylık ücretinin sefer harcırahı + sefer primi ve maaş olarak 1000 USD olduğunu, ancak S.G.K.'ya bildirimlerin asgari ücret üzerinden olduğunu, davacının 7/24 saat çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını,

Ulusal Bayram Genel Tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, hafta tatili, yıllık izin ücreti alacağı, Ulusal Bayram Genel Tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının işten ayrıldığı tüm tarihlerde kendisine elden veya banka kanalıyla yapılan ödemeler karşılığında şirketi ibra ettiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, Mahkemece davacıya ibranameler kapsamında yapılan ödemelerle kıdem tazminatının karşılandığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiş, davacıya fazla ödendiği belirtilen 1.447.37 TL’nin Ulusal Bayram Genel Tatil alacağından indirilmesi suretiyle hüküm kurulmuştur.

Davacının çalıştığı tüm süre ile ilgili net 15.718.65 TL kıdem tazminatına hak kazandığı, avans niteliğinde yapılan ve ibranamelerde geçen ödemeler ile bunların yasal faizinin toplamı olan 8.583,01 TL‘nin mahsubu ile 7.135,64 TL kıdem tazminatına hak kazandığı 20.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda açıklanmıştır. Ancak sözü edilen raporda dosyada yer alan ‘’tazminat‘’ adı altındaki miktar içeren bir kısım ödemeler dikkate alınmamıştır.

Bilirkişi tarafından düzenlenen 23/12/2015 havale tarihli 2. ek raporda kıdem tazminatı alacağının 7.135.64 TL olduğu belirtilmiş ancak ibranamelerde geçen ödemelerin yasal faizi ile güncellenmiş hali olan 8.583.01 TL ‘nin indirilmesi halinde bakiye bir kıdem tazminatının kalmadığı açıklanmıştır.

Mahkemece sözü edilen rapora göre kıdem tazminatının reddine karar verilmiş ise de gerçekte kıdem tazminatının net 15.718.65 TL olduğu, hesaplanan miktardan 8.583.01 TL’nin ilk raporda mahsubu ile 7.135,64 TL ‘ye ulaşıldığı, 2. ek raporda indirilmiş rakamdan yeniden aynı miktarın mahsubuna gidilmesinin hatalı ve mükerrer olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının kıdem tazminatı ibranamelerde belirtilen ödemelerin mahsubundan sonra 7.135.64 TL olarak belirlenmiş olup bu miktardan ibranameler dışında davacıya ödendiği anlaşılan ve ödemelerde açıkça tazminat karşılığı ödendiği belirtilen 26.6.2012 tarihli 750 TL ödeme, 1.7.2013 tarihli 600 TL ödeme, 15.3.2013 tarihli 1003 TL ödeme ve 20.6.2013 tarihli 900 TL miktarındaki ödemeler 7.135.64 TL olan kıdem tazminatından mahsup edilmeli,bakiyesi ile ilgili hüküm kurulmalıdır.

Hatalı mükerrer mahsup sonucu Ulusal Bayram Genel Tatil alacağından düşülen 1.447.37 TL’nin ise mahsubuna gidilmeksizin 3.371.39 TL’nin kabulüne karar verilmelidir.

F) Sonuç: