Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13013 K.2019/22083

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının işyerinde 10.06.1991 tarihinde muhasebe ve lokanta görevlisi olarak işe başladığını iş akdini 03.04.2014 tarihinde fazla çalışma ücretlerini alamadığı için haklı nedenle feshettiğini, en son aylık ücretinin 1.500,00-TL olduğunu ve bütün maaşlarının elden ödendiğini, Cumartesi günleri dahi tam gün çalıştığını, 15 günde 1 gün Pazar günleri hafta tatili kullandırıldığını, dini bayramlarda 2 gün tatil yaptığını geriye kalan UBGT günlerinde çalıştığını, alacak ve tazminatların tahsili için Antalya 14. Noterliğinden 03.04.2014 tarihinde ihtarname çektiğini,

davalının önce Antalya 12. Noterliğinin 04.04.2014 tarihli ihtarnamesi ile müvekkilinin iş akdini feshettiğini bildirdiğini, sonra 17.04.2014 tarihli cevabi ihtarnamesini müvekkiline tebliğ ettiğini, davalı yanında çalışmış olduğu sürede 1475 S.K.

14-5. maddesi kapsamında yaş hariç 15 yıllık sigortalılık süresini ile 3600 gün prim ödeme gününü tamamlaması nedeni ile SGK na müracaatta bulunduğunu ve kıdem tazminatı yazısını tebliğ aldığını, Kurum yazısını Antalya 14. Noterliğinden 06.05.2014 tarihli ihtarname ile davalıya tebliğ ettiğini ancak davalı tarafından ödeme yapılmayınca dava açmak zorunda kalındığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe giriş tarihinin 10.06.1991 değil 01.02.1995 olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte zamanaşımı itirazlarının olduğunu, imzalı bordrolardan fazla mesai yapmadığının ve varsa ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının karşılığının ödendiğinin sabit olduğunu, aylık ücretinin net 1.500,00-TL olduğunu iddia etmekte ise de, ücretinin de kayıtlardan açıkça görülebileceğini, sadece lokanta görevlisi olarak çalıştığını, asıl fesihnamenin 03.04.2014 tarihli olan ihtarname olduğunu ve davacının söz konusu ihtarnamedeki fesih sebepleri ile bağlı olduğunu,

huzurdaki davada ilk ihtarnamedeki gibi hafta tatili alacağı talebinde bulunmadığını, ulusal bayram ve genel tatil alacakları taleplerini her iki ihtarnamede de dillendirmediğini, emeklilik nedeni ile fesih bildiriminde bulunmadığından 06.05.2014 tarihli fesih ihbarının geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir. E) Gerekçe 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı işverene gönderdiği 03/04/2014 tarihli ihtarnamesi ile davalı işyerinde yaptığı hafta tatili ve fazla mesai çalışmaları karşılığının ödenmemesini haklı sebep göstererek iş akdini feshetmiştir. Bu ihtarname davalı işverene ulaşmakla sonuçlarını doğurur ve davacı fesih sebebi ile bağlıdır ve değiştiremez. Açıklanan nedenle davacının ikinci fesih niteliğindeki 06/05/2014 tarihli fesih ihtarnamesinin hukuken sonuca etkisi yoktur.

Davacı geçerli olan ilk fesih ihtarnamesindeki hafta tatili ve fazla mesai çalışması iddiasını ispat edememiştir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Hal böyleyken şartları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine zaten feshedilmiş olan iş akdinin yeniden feshedilemeyeceği ve fesih nedeni ile bağlılık kuralı gereği fesih sebebinin değiştirilemeyeceği düşünülmeksizin hukuken sonuca etkisi olmayan ikinci fesih ihtarnamesine istinaden davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.