Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13110 K.2017/18557

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 14/01/2010 - 25/11/2013 tarihleri arasında en son aylık 1.297,00 TL net ücret karşılığında ağır vasıta tır şoförü olarak çalıştığını, davalı iş yerinde işe başladığı tarihten itibaren hafta içi 07.30-17.30 saatleri arasında çalıştığını, iş bu çalışmasını haftanın en az 4 günü en erken 23.00 e kadar sürdürdüğünü, sürekli olarak 6. gün olan Cumartesi günleri de 07.30-15.30 saatleri arasında çalıştığını, iş bu çalışmanın ortalama ayda en az iki kez saat 18.00’e kadar sürdüğünü, her ay ortalama iki Pazar dahi çalıştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm çalışma sürelerinin kamyonlarda bulunan takograf cihazlarındaki kayıtlara göre saptandığını ve bu sürelerin bordroya yansıtılarak ödemelerin buna göre yapıldığını, davacının takograf kayıtlarına müdahale de bulunduğunu ve bu durumu yazılı savunmasında kabul ettiğini, davacının takograf kayıtlarına müdahalesi Karayolları Trafik Kanununa göre suç teşkil edip 4.912,00 TL cezası olduğunu, diğer şoförlere de bunu öğrettiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini,

davacının tüm hafta sonu ücretleri ile ulusal ve dini bayram tatili alacaklarının da tam ve süresinde ödenmiş olduğu gibi Kasım ayı ücretinin de tamamen ödendiğini, lojistik sektöründe çalışanların fazla çalışma ücreti talep edemeyeceklerinden bahisle fazla çalışma talebinin yerine olmadığını ancak davacının tüm fazla çalışmalarının da takograf yöntemiyle saptanarak ödendiğini, davacının yargılama sonunda çalışma sürelerini gerçeğin üzerinde olarak gösterdiğinin saptanması halinde bu sürelere ait fazla çalışma ödemeleri için takas mahsup haklarını kullandıklarını,

davacının kendisine verilen bordrosunda yazılı miktara ihtirazi kayıtla itiraz etmediği gibi ihtirazı kayıt dahi ileri sürmediğini, davacının iş akdinin takograf kayıtlarıyla oynayıp değiştirdiği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunun 25.maddesinin 2.bendi gereğince haklı olarak feshedildiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna ve davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı karayolları taşıma kanunu ve yönetmeliğine göre araç kullanmakta olup, tarafların dinlettiği tüm tanık beyanlarına göre, davalı işverence takograf kayıtlarına göre fazla mesai ücretleri ödenmektedir.

Davacı daha fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiş ise de, dinlenen davacı tanıkları davacıyla menfaat birliği, davalıyla husumet halinde oldukları gibi kayıt varken tanık beyanlarına itibar edilemez. Diğer taraftan takograf kayıtları üzerinde davacının oynama yaptığı haklı fesih nedeni olarak mahkemenin kabulündedir. O halde fazla mesai ücret talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Davalı taraf ücret alacağının dava tarihinden sonra ödendiğini savunmuş ve ödemeye ilişkin banka kayıtları ibraz etmiş ise de, kayıtlar okunaklı olmadığından ücretin dava tarihinden sonra ödenip ödenmediği anlaşılamamaktadır. Bu nedenle davacının ücretinin ödendiğine dair banka kayıtları getirtilerek ücret alacağı konusunda oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile sonucu gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.