Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13223 K.2019/18471

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 Ocak ayında asıl işveren olan T.C. ...'na bağlı ...

Devlet Hastanesinde temizlik işlerinde çalıştırılmak üzere alt işveren işçisi olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasını 03.03.2015 tarihinde iş akdi emeklilik sebebiyle sona erene kadar sürdürdüğünü, dönemsel olarak temizlik işlerinin farklı şirketlere ihale edilse de müvekkilinin sürekli olarak asıl işveren olan davalı kurumda aynı görevde çalışmasını sürdürdüğünü, tüm çalışması boyunca hastanenin kadrolu personellerinden emir ve talimat alarak hastabakıcı gibi çalışmasını sürdürdüğünü, hak ettiği yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, kullandırılmayan günlerin ücretlerinin ödenmediğini, asgari ücretle çalıştığını,

yemek ve servis sosyal haklarının olduğunu belirterek 900,00 TL kıdem tazminatı ve 100,00 TL yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, husumetin Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna tevcihi gerektiğini, davacının kısmi dava ya da belirsiz alacak davası açamayacağını, davacının iş akdini emeklilik nedeni ile feshettiğini, ancak işçinin emeklilik nedeni ile ayrıldığını bildiren yazısı ve evrakları ile birlikte kuruma başvurması halinde kıdem tazminatını ödemesi alabileceğini, davacının iş bu yükümlülüğü yerine getirmediğini, dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı Bakanlığın yardımcı işlerden olan temizlik işini alt işverenlere verdiği davacının da alt işverenlerin işçisi olarak Sağlık Bakanlığına bağlı ... Devlet Hastanesi'nde çalıştığı, davacının çalışmalarının kesintisiz olduğu, ihale dönemleri ve ihaleyi alan firmaların değişmesine rağmen işyerinin ve yaptığı işin değişmediği, taraflardan arasında imzalanan sözleşmenin birden fazla yenilendiği,

davacının yaptığı işin süreklilik arz eden işlerden olduğu,alt işverenlerin değişmesine rağmen aynı işyerinde aynı şekilde çalışmanın devam etmesi ve alt işverenlerin değişmesi sırasında fesih iradesinin açıklanamaması durumunda işyeri devri hükümleri gereği çalışmanın bütün olarak düşünülmesi gerektiği, bu nedenle çalışmanın 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi kapsamında işyeri devri neticesinde, 01.01.2003-28.02.2015 tarihleri arasında gerçekleştiği, son alt işverenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi gereği devir nedeni ile ve asıl işveren ise İş Kanunu md.2/6-7 gereği tüm süreden sorumlu olduğu,

davacının ücretinin asgari ücret olduğu, dosyada bulunan idari şartnameden davacının yemek ve servis sosyal haklarından faydalanarak çalıştığı, davacının, iş akdini emeklilik nedeniyle haklı nedenle feshettiğini iddia ettiği, dosyaya celp edilen sigorta kayıtlarından davacıya 01.04.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı görülmüş olup, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının çalışma süresine göre 12 yıllık izne hak kazandığı, bunun süresinin toplam 210 gün olduğu, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığının veya ücretinin ödendiğinin ispatının yazılı belge koşuluna bağlı olup işverenin üzerinde olduğu,

davalı tarafça ücret bordroları ve puantaj kayıtları dosyaya sunulmuş ise de, bu kayıtlar üzerinde davacının imzası bulunmadığından bu kayıtlara itibar edilmeyerek yıllık izin ücreti alacağının ve kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta davacı dava dilekçesinde yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını bildirerek yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş olup izinlerinin ne kadarını kullandığı veya ne kadarını kullanmadığı hususunda açıklama yapmamıştır. Davalı işverenin yıllık izinleri kullandırdığını gösteren belge sunmaması nedeniyle mahkemece davacının tüm çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabul edilerek sonuca gidilmişse de bu kabul yukarıda açıklandığı üzere davacının talebini aşar niteliktedir. Mahkemece yapılacak iş hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacı asilden yıllık izinlerinin ne kadarını kullandığı veya ne kadarını kullanmadığı hususunda açıklama talep ederek oluşacak duruma göre sonuca gitmektir.

3- Somut uyuşmazlıkta; davacının iş akdi emeklilik nedeni ile sona ermiş ise de, işverene emekliliğe ilişkin belge sunmadığından, kıdem tazminatına yürütülecek faizin dava tarihinden itibaren başlatılması gerekirken, fesih tarihinden itibaren başlatılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.