Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13289 K.2019/18376

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 12 Temmuz 2007 tarihinde ofis temizlik elemanı olarak işe başladığını, müvekkilinin ücretinin eksik ödendiğini, Mayıs 2010 tarihinden ekim 2012 (dahil) tarihine kadar asgari ücretin çok altında 400,00 TL. maaş aldığını, Kasım 2012 tarihinde maaşının 700,00 TL.ye çıkartıldığını, 2013 yılı Mayıs maaşına kadar bu maaşı almaya devam ettiğini, 2013 yılı Mayıs ayında davalı kurumun temizlik işlerini ihale ile taşeron firma olan Bicaoplast adlı firmaya verdiğini ve müvekkilini de ilk kez buradan sigortalı göstererek kurumda çalıştırmaya devam ettiğini, taşeron firmanın sözlemesinin feshedildiğini,

müvekkilinin de sözleşmesi feshedilmiş gibi görünse de davacının davalı kurumda 31 Mart 2015 tarihine kadar çalıştırıldığını, bu tarihte sebepsiz ve tek taraflı olarak iş akdinin feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, ücret farkı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, bu davada adli yargının görevli olmadığını, idari yargı mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının ... Ticaret Odasında iddia ettiği gibi bir çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının Türkiye Odalar, Borsalar ve Birlik Personel Yönetmeliği hükümlerine tabi olduğu ve İş Kanunu kapsamı dışında kaldığı, 01/06/2004 tarihinde Resmi Gazetede yayınlarak yürürlüğe giren 5174 sayılı Kanunun geçici 12. maddesinde "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Oda, Borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların, mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunur" hükmünün bulunduğu, bu düzenleme karşısında davacının işçi olarak çalıştığının kabulü mümkün olmadığından uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK.nın 114/b ve 115. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... Ticaret ve Sanayi Odasında çalışan davacının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup-olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu 18.05.2004 tarihinde kabul edilerek 01.06.2004 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

5174 sayılı Kanunun "Oda, Borsa ve Birlik Personeli” başlıklı 73. maddesi; “Oda, Borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilenler bu Kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İş Kanununa tâbidir.” şeklindedir.

Mahkemece, 5174 sayılı Kanunun geçici 12. maddesindeki "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Oda, Borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların, mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunur." hükmüne dayanarak idari yargının görevli olduğu sonucuna ulaşılmışsa da, davacı, davalı işyerinde 12 Temmuz 2007 tarihinde ofis temizlik elemanı olarak işe başladığını iddia ederek işçilik tazminat ve alacaklarını talep ettiğinden, davacıya bu hükmün uygulanması söz konusu değildir.

Davacının 5174 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra işe başladığı, 5174 sayılı Kanun'un 73. maddesi uyarınca 4857 sayılı Kanuna tabi olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı olduğu gözetilmeksizin idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.