Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13325 K.2019/5123

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının T.C. Sağlık Bakanlığına bağlı ...

Devlet Hastanesinde alt işveren firmaların sigortalısı olarak ve temizlik ihalesi kapsamında, Mayıs 2003-12.08.2014 tarihleri arasında asgari ücret, yemek, erzak, aylık 72,50 TL yol parası sosyal hakları karşılığında, tüm dini ve mili bayram günleri de dahil 3 vardiya halinde çalıştığını, 3 hafta da 1 denk gelen gece vardiyasında 22:30-08.00 saatleri arasında çalıştığını, yaptığı bu fazla mesailerin karşılığının ödenmediğini, çalışmasının emeklilik nedeniyle sona erdiğini, yıllık izin haklarının eksik bir şekilde kullandırıldığını, son yılda yıllık izin belgesini imzaladığı halde işten ayrıldığı için kullanamadığını,

çalışması süresince hastanenin kadrolu personeli olan hasta bakıcı ve sağlık personellerinin yapması gereken işlerde görevlendirildiğini, hastaların temizliği - bakımı, tüm ihtiyaçlarının giderilmesine yardımcı olunması, hastaların taşınması, ilaç ve kanların taşınması, hastaların röntgen, MR, endoskopi ve ultrason çekimlerine götürülmesi, nezaret edilmesi/hastalara yemek yedirilmesi,

hastaya sonda takılması gibi temizlik personelinin görevi olmayan ve yalnızca uzman kişilerce yapılması zaruri olan işlerde çalıştığını, yapılan işlerin 4857 sayılı İş Kanunu.'nun 2/6-7. maddeleri uyarınca teknolojik uzmanlık gerektiren asıl işler olduğunu, yasa uyarınca, muvazaa nedeni ile müvekkilinin başlangıçtan itibaren asıl işveren işçisi olarak çalıştığını, davalı idarenin 6772 sayılı yasa kapsamında kalan bir kuruluş olduğundan davacının ilave tediye alacağından yararlandırılması gerektiğini iddia ederek;

kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve ilave tediye alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, T.C. ...

Bağlı Kuruluşları Hizmet Birimlerinin Görevleri ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmeliğin 07.03.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğini, bu itibarla davanın hastanenin bağlı bulunduğu 5018 Sayılı Kanunun (I) sayılı cetvelinde yer alan Kamu Hastaneleri Kurumu husumeti ile görülmesi gerektiğini, idarenin ihale makamı olduğunu, davacının davalı idareden ihale ile iş alan şirketlerin işçisi olduğunu, bu sebeple davanın davacının çalıştığı şirketlere teşmili gerektiğini, muvazaa iddiasının gerçek dışı ve buna ilişkin ilave tediye isteminin hukuka aykırı olduğunu, davacının fazla mesai iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

hastane bünyesinde yüklenici firma işçilerinin haftalık çalışmasının 45 saati aşmadığını, yapılan fazla mesailerin ilgili şartname hükümleri gereğince izin olarak kullandırıldığını, davacının fazla mesai izinlerini kullandığını, davacının yıllık izin kullanmadığı yönündeki iddiasının da asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Gerekçe - hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir. Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Mahkemece yargılama sonunda 24/11/2015 tarihli celsede tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özetinde; dosyada mevcut kısa karar üzerinde mahkeme hakimi tarafından “16.936,00 TL brüt kıdem tazminatı alacağının” kısmından sonra “1.000,00 TL’sine” “dava” kelimesinden sonra da “bakiyesinin ıslah” kelimeleri ve cümle sonundaki “birlike” kelimesinin sonuna “te” harfleri el yazısı ile yazılarak paraf atıldığı, ancak tefhim edilen hüküm özetinin uyap kayıtlarında “16.936,00 TL brüt kıdem tazminatı alcağının dava tarihinden itibaren işleceyek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlike” şeklinde olduğu,

gerekçeli kararın hüküm sonucunda ise “16.936,00 TL brüt kıdem tazminatı alacağının 1.000,00 TL'sinin dava, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleceyek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Tefhim edilen hüküm özetinde; dosyada mevcut kısa kararın üzerine mahkeme hakimi tarafından “16.936,00 TL brüt kıdem tazminatı alacağının” kısmından sonra “1.000,00 TL’sine” “dava” kelimesinden sonra “bakiyesinin ıslah” kelimeleri ve cümle sonundaki “birlike” kelimesinin sonuna “te” harfleri el yazısı ile yazılıp paraf atılmış gerekçeli hüküm sonucunda, düzeltilmiş bu haliyle “16.936,00 TL brüt kıdem tazminatı alacağının 1.000,00 TL'sinin dava, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte,” şeklinde hüküm kurulmuş,

ancak uyapta kayıtlı kısa karar “16.936,00 TL brüt kıdem tazminatı alcağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlike” şeklinde olduğundan, “gerekçeli kararın hüküm sonucu, tefhim edilen hüküm özetine aykırı” şekilde oluşturulmuş, gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmıştır.

Sonuç olarak, Mahkemece 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve HMK.’nun 298/2. maddesine aykırı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. 2-İlave tediye alacağında ıslah yolu ile 7.630,00 TL talep edildiği halde, talep aşılarak 7.640,00 TL ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasıda isabetsizdir.