Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/13606 K.2020/978

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren bünyesinde 14/06/2006 - 31/12/2010 tarihleri arasında ve 01/01/2011 - 20/10/2011 tarihleri arasında satış personeli olarak çalıştığını, müvekkilinin son brüt ücretinin 750,00 TL olduğunu, davalı işverenin 20/10/2011 tarihinde müvekkilinin daha önce Adana ilinde bulunan başka bir şubesinde çalışırken müvekkili hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, kötü niyetli olarak müvekkili hakkında suçlamada bulunarak haksız olarak işten çıkardığını, müvekkilinin beraat ettiğini, müvekkiline iş akdinden kaynaklanan işçilik alacaklarının hiç birisinin ödenmediğini,

müvekkilinin 2006 yılından 2010 yılına kadar haftada 6 gün sabah saat 08:00- akşam 18:00, öğlen saat 12:00- gece 22:00 saatleri arasında 10 saat, 2010 yılından itibaren ise haftada 6 gün sabah saat 08:00 - akşam 17:00, öğlen saat 13:00 - gece saat 22:00'a kadar 9 saat aralıksız olarak çalıştığını, bu çalışma süreleri ile haftalık çalışma sürelerini fazlasıyla aştığını, davalı işveren tarafından bu fazla çalışmaya ilişkin olarak hiç bir ödemenin yapılmadığını, milli bayramlarda tam gün çalıştığını, dini bayramlarda 2 gün tatil yaptığını, diğer günlerinde ise çalıştığını, bu çalışma karşılığında her hangi bir ödemenin yapılmadığını,

müvekkilinin üzerine atılı suç nedeniyle yargılandığını ve beraat ettiğini, yargılama sırasında kendisini avukat ile temsil ettiğini, işten çıkartılma nedeniyle 7-8 ay kadar işsiz kaldığını, bir çok iş yerine başvurmasına rağmen hakkında yürütülen dava nedeniyle başvurularının kabul edilmediğini, iddia ederek maddi ve manevi tazminat, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkil şirkette 14/02/2006 tarihinden 20/10/2010 tarihine kadar aralıksız olarak reyon satış görevlisi olarak çalıştığını, davacının en son asgari ücretle çalıştığını, davacının görevli ve sorumlu bulunduğu ... mağazasında yapılan sayım sonucunda kendisine irsaliye ile teslim edilen ürünlerin eksik çıkması sonucu savunmasının istendiği ancak davacının savunma yapmaktan imtina ettiğini, davacının ücretli izine gönderildiğini ve daha sonra haklı gerekçelerle iş akdinin fesh edildiğini ve suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının fazla çalışma taleplerinin haksız olduğunu,

vardiyalı olarak çalışma sisteminin bulunduğunu, çalışma saatlerinin mağazanın çalışma saatleri içerisinde olduğunu, fazla çalışma yapıldığında ise bu ücretin bordro ile davacıya ödendiğini, davacıya aynı zamanda ulusal ve dini bayramlardaki çalışmalarının karşılığında ödendiğini, davacının iş akdinin haklı nedenle fesh edildiği için haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesi savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde işe başladığı tarihten 2009 yılı sonuna kadar haftada altı gün 08:00-18:00 veya 12:00-22:00 vardiyasında 10 saat, 2010 yılı başından itibaren fesih tarihine kadar yine haftada altı gün 08:00-17:00 veya 13:00-22:00 vardiyalarında günde 9 saat çalıştığını açıkça belirtmiş olup ara dinlenmesi de gözetildiğinde davacı iddiasına göre davacı işçi davalı işyerinde işe girişinden 2009 yılı sonuna kadar haftada 54 saat çalışıp 9 saat fazla mesai yapmıştır.

Keza 2010 yılı başından fesih tarihine kadar da haftalık çalışma iddiası 48 saat, fazla mesai iddiası ise 3 saattir. Buna göre davacının 2009 yılı sonuna kadar haftada 9 saat, sonrasında haftada 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekirken talep aşılarak davacının tüm çalışma döneminde haftada 15 saat fazla mesai yaptığının kabulü yerinde değildir.