KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/13767 E., 2020/1117 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2020
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde mutfak şefi olarak 20/06/2013 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının son aylarda ücret alacaklarının ödenmemesi nedeni ile 05/11/2013 tarihinde iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalı ortaklıktan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ortaklık tarafından dosyaya, cevap dilekçesi sunulmamış ancak aşamalardaki beyanlarında davanın reddi savunulmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Gerekçeli karar başlığında davalıların gerçek şahıslar ... ve ... olmasına rağmen, tek davalı gibi yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Somut uyuşmazlıkta; davada iki davalı olduğu halde, hüküm altına alınan alacaklar, harçlar, yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinde infazda tereddüt yaratacağı düşünülmeden, tek davalı varmış gibi “davalıdan” şeklinde tahsil hükmü kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/13767, K. 2020/1117, 23 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama