KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/13941 E., 2020/406 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2020
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece karar gerekçesinde 30/10/2015 tarihli ek rapora itibar edilerek karar verildiği belirtilerek taleple bağlı olarak hüküm kurulmuş ise de davacının hakettiği miktarların gerekçede açıkça yazılmaması hatalıdır. Ayrıca hükme dayanak bilirkişi raporunda kıdem tazminatı tavanı dikkate alınmadan hesap yapılmıştır.
Yapılan temyiz incelemesi sırasında dairemizce davacının işe başlatılmadığı tarih olan 06/08/2012 tarihi itibari ile kıdem tazminatı tavanı 3.033,08-TL olup kıdem tazminatının işe başlatılmamakla oluşan fesih tarihi itibari ile bu tavan üzerinden yapılan hesap sonucu davacının hakettiği kıdem tazminatının brüt 5.839,27-TL, net 5.804,24-TL,
hakedilen ihbar tazminatının net 4.109,34-TL yıllık ücretli izin alacağının ise net 832,45-TL olduğunun anlaşılması karşısında ilerde açılması muhtemel ek davada bu miktarlar üzerinden işlem yapılacağı kabul edilerek gerekçedeki bu eksiklik ve rapordaki tavan hatası dairemizce bu şekilde giderildiğinden bu hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.
3-Davacının hizmet akdi işe iade davası sonucunda işe başlatılmadığı 06/08/2012 tarihinde sona erdiğinden kıdem tazminatı faiz başlangıcının bu tarih olarak belirlenmesi gerekirken hükümde geçersiz kılınan fesih tarihinin yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Temyize konu kararın hüküm fıkrasına 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/13941, K. 2020/406, 15 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama