Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14162 K.2020/196

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait ...

Kundura isimli iş yerinde 2002 yılı Mayıs ayında çalışmaya başlayıp aralıksız olarak 28.12.2010 tarihine kadar çalıştığını, iş yerinin sabahları kendisi tarafından açılıp akşamları da hava karardıktan sonra yine kendisi ile beraberce kapatıldığını, İşe başlama saatlerinin sabah saat 06:00 - 06:30 olup akşamları günlerin uzun olduğu dönemlerde saat 20:00, günlerin kısa olduğu günlerde ise 18:00 civarında kapandığını, yani günlerin uzun olduğu günlerde 14 saat kadar günlerin kısa olduğu günlerde ise 12 saat kadar çalıştığını, çalışmasının Pazar günleri dışında devamlı olduğunu,

iş yerinde yapılacak her türlü içeri ve dışarı işlerini kendisinin yaptığını, tek çalışan kendisi olduğundan tüm işlerin yapılmasının kendi görevi olduğunu, Cumartesi günleri de diğer günler gibi aynı şekilde tam gün olarak çalıştığını,dini bayramların ilk günü iş yerinin kapalı olduğunu, diğer bayram günleri tam gün olarak çalıştığını, hiç yıllık izin kullanmadığını, davalının kendisini 2002 yılından 2010 yılına kadar sigortasız çalıştırdığını, kendisini Sosyal Sigortalar Kurumuna şikayet ettiğini,

bunun üzerine davalının 2010 yılı ortalarında kendisini sigortalı olarak çalıştırmaya başladığını iddia ederek sigortaya bildirilmeyen hizmetlerinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 1.500,00 TL ücret , 1.000,00 TL fazla mesai, 500,00 TL ihbar tazminatı, 1500,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL yıllık izin, 1.000,00 TL hafta tatili, 500,00 TL dini ve milli bayramlarda çalışma ücretinin kendisine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, hizmet tespiti davalarının 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, bu nedenle davacının 22/11/2007 ve öncesi döneme ilişkin taleplerinin yersiz olduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber hizmet ilişkisine alacakların 5 yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğunu belirterek itirazında bulunduğu, müvekkilinin kendi emeğiyle iş yerinde çalıştığını, şimdiye kadar aynı anda iki kişi çalıştırıldığını, müvekkilinin esnaf olduğunu mahkemenin iş mahkemesi sıfatıyla açılmasının usulsüz olduğunu, davacının çalışmalarının 01.01.2010-28.12.2010 tarihleri arası olduğunu, davacının beyanlarının tutarsız olduğunu savunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemenin 12/07/2013 tarihli celsesinde dosyanın işçilik alacakları ve hizmet tespiti yönünden tefrikine karar verilerek temyize konu edilen işçilik alacakları yönünden toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut uyuşmazlıkta; ispat yükü üzerinde bulunan davacı işçi, fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram, genel tatil günlerinde çalıştığını tanık beyanları ile ispat etmeye çalışmıştır.

Mahkemece dinlenen tanıkların davacı ile birlikte aynı iş yerinde çalışmadıkları, davacının çalışma koşullarını fiilen bilecek konumda olmadıkları, çalışma sürelerine dair ifadelerinin soyut olduğu ve davacı iddialarını ispata elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile fazla mesai ücreti alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Dava, kısmi dava niteliğinde olup Mahkemece ıslaha karşı süresinde yapılan zaman aşımı def’inin değerlendirilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: