KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/14223 E., 2020/2620 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2020
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı işyerinde 19.04.2013 tarihinden itibaren satış danışmanı olarak 890,00 TL net maaşla çalıştığını, haftalık 56 saat çalıştığını, ayda ortalama 250,00 TL prim aldığını, maaşının asgari ücret üzerinden gösterildiğini, kurban bayramının birinci günü dışında dini bayramlarda ve milli bayramlarda çalıştığını, fazla mesai ve tatil ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenle iş akidini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirket vekili, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, ücretlerinin banka kanalıyla ödendiğini başkaca herhangi bir ödeme yapılmadığını, işyerinde haftalık 45 saati aşan çalışma olmadığını, dini bayramlarda iki gün çalışılırsa izin olarak karşılığının kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Ulusal bayram genel tatil alacağına ilişkin talep 500,00 TL, kabul 422,50 TL olup kabul edilen miktar dava dilekçesi ile talep edilen miktarın içinde kaldığı halde faiz başlangıcı bakımından anlaşılamayan bir şekilde dava-ıslah ayrımına gidilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 2/c numaralı bendinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/14223, K. 2020/2620, 19 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama