Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14341 K.2020/3681

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait ... bayii olarak faaliyet yürütülen iş yerinde çalıştığını ve iş sözleşmesinin sona erdiği tarihte aylık asgari ücret düzeyinde maaş aldığını, çalışma süresi boyunca ulusal bayram ve genel tatillerde dahi çalışmak durumunda kalan ve yıllık ücretli izinlerini kullanamayan davacının kış aylarında 6 gün boyunca 08:30-19:00 ve yaz aylarında 6 gün boyunca 20:30-21:00 saatleri arasında bilfiil çalıştığını ve fakat karşılığı ücretin ödenmediğini, davalılarla arasında arasında geçen tartışma akabinde iş yerinden kovulduğunu,

iş akdi işverenlerce haksız feshedilmiş olmasına rağmen iş akdinin işverenlerce sanki haklı nedenle feshedilmiş gibi kendisine fesih ihbarnamesi gönderildiğini, oysa iş akdinin işverenlerce haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalılar-karşı davacılar vekili, ait iş yerinde elektronik teknisyeni olarak çalışan davacının taraflar arasında vaki tartışma sırasında davalı iş verenlere ağır hakaret ve tehditler savurup iş yerini terkettiğini, müteakip günler iş yerine gitmemesi üzerine devamsızlıktan mütevellit hakkında tutanak tutulduğunu, iş akdinin bu suretle feshedildiğini, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağının doğmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ve alacaklarının zamanaşımına uğradığını ve davanın reddini, iş yerini sebepsiz ve haksız olarak terk etmiş olmasından dolayı ihbar tazminatı talebi olarak karşı dava olarak davacıdan tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin, vaki tartışma sırasında iş yerinde çalışan iş arkadaşı ile iş verenlerden ...'a hakaret ve tehditler savurduğu, müşteriler huzurunda küfür ettiği ve kendisini ikna etmeye çalışan ve kim olduğu tespit edilemeyen kişiye "işi bıraktım gidiyorum ben" söyledikten yaklaşık 6 dakika sonra iş veren ...'a da "sana ait ne varsa gönderiyorum tamam mı" dediği ve buna karşılık işveren ...'ın davacıya "ne diyon sen ya, git ilacını iç, babam gelecek babamla konuşursun" söylediği,

bu şekilde devam eden tartışma akabinde davacının iş yerinden ayrıldığı şeklinde gelişen olay örgüsü, ceza dosyasındaki maddi vakıalardan ziyade CD içeriği'ne itibar edilmiş, iş akdinin tartışma sırasında davalı işverenlerce feshedilmediği bilakis iş yerine ait anahtar ve eşyaları iş yerine bırakıp iş yerini terk etmek suretiyle işçi tarafından 07/04/2014 tarihinde eylemli olarak feshedildiği,

davacının müteakip günler için işine devam etmesi beklenmiş ancak gelmemesi üzerine tutanak düzenlenip iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince feshedildiği bildirilmiş ise de akdin işçi tarafından eylemli olarak feshedilmesinden sonra davalıların akdin devamına ilişkin tek taraflı iradelerine kıymet verilemeyeceği değerlendirilmiş, karşı davacıların ihbar tazminatı alacaklarının doğduğunun kabulü ile davanın reddine ve karşı davanın kabulu ile bir kısım işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalılar vekilinin tüm, davalılar-karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı-karşı davalı vekili, davacının kış aylarında 6 gün 08:30-19:00 ve yaz aylarında 6 gün 08:30-21:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı karşı davacı fazla mesai uygulaması olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan raporda davacının sabah 08.30-20.00 arası çalışmasının devam ettiğinin kabulü ile yapılan fazla mesai hesabı kabul edilmiştir. Davacı kış aylarındaki çalışmasının 08.30-19.00 arasında olması iddiasıyla fazla mesai ücreti talep etmiştir. Kış ayları yönünden 08.30-19.00, yaz ayları yönünden ise 08.30-20.00 arası çalıştığı ve bir buçuk saat ara dinlenme düşülerek hesaplama yapılması gerekirken davacının iddiasını aşarak hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: