Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14351 K.2020/3213

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirketin ... şubesinde 08.03.2006-03.12.2012 tarihleri arasında kasiyer olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ithamla feshedildiğini, kendisinden zorla istifa dilekçesi ve ibraname alındığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, hafta tatillerine riayet edilmediği gibi herhangi bir ödemede bulunulmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının sadakat borcuna aykırı hareket ettiğini, davacının eyleminin Cumhuriyet Savcılığına intikal etmemesi için davacı tarafından istifa dilekçesi verilerek iş akdinin sonlandırıldığını, ayrıca davacının müvekkilini ibra ettiğini, davacının yaptığı fazla mesailerin ücret bordrolarında gösterildiğini, davacının ücret bordrolarını ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığını, fazla mesai ücreti talebinin reddi gerektiğini, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, genel tatillerde yapılan çalışmaların karşılığının ödendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, işyerinde çalışan kasiyer E.nin mağaza ürünü olan eşofman takımını almak için ürünü kendi kasasından geçiremediğinden davacının kasasından geçirmek istediğini, davacının da bu işleme parasını vermesi koşuluyla onay verdiğini, E.nin parayı vereceğini söylemesi üzerine davacının ürünü kasadan geçirdiğini ve E.ye teslim ettiğini, E.nin öğle yemeğine çıktıklarında parayı kasaya teslim ettiğini söylemesi üzerine davacının çalışmasına devam ettiğini, davacının yaptığı işlemde bir usulsüzlük olmadığını ancak bu durum ortaya çıkınca kendisinden baskı ile istifa dilekçesi alındığını iddia etmiştir.

Davalı işveren ise; kasiyer E.nin davacının kasasından geçirdiği ürünü sonradan kendi kasasından iade gibi geçirerek kasa açığı oluşturmadığını ancak ürünü akşam giderken evine götürdüğünü, bu durumun farkedilmesiyle birlikte davacı ve E.nin talebi üzerine suç duyurusunda bulunulmadığını, davacı ve E.nin istifa dilekçesi vererek işten ayrıldıklarını, istifa dilekçesinin özgür irade ile verildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunmuştur.

Dosyadaki bilgi, belgeler ve özellikle tanık diğer işçi E.nin beyanına göre; davacı işçinin, davalı işyerinde çalışan dava dışı diğer bir işçinin işyerine ait bir ürünü önce kasadan geçirme daha sonra iade olarak göstermek suretiyle, bedelsiz olarak işyeri dışına çıkartması eylemine iştirak ettiği sabittir. Davacının bu olayın ortaya çıkması üzerine haklı neden göstermeksizin verdiği istifa dilekçesi ile iş akdini feshederek işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Açıklanan oluş şekline göre, şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: