Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14487 K.2020/3640

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı şirkette işçi olarak 24/01/2006 -15/04.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 29/11/2012 tarihinde emekli olduğunu, yine aynı şirkette çalışmaya devam ettiğini, ancak davalı şirketin davacının şirkette çalışmaya devam ettiği gerekçesi ile kıdem tazminatını işten ayrılırken vermeye karar verdiğini, bu sebeble davacıya emeklilik sonrasında da kıdem tazminatı ödenmediğini, davacının iş akdinin gayri resmi bir tavırla ertesi gün işe gelmemesi söylenerek sona erdirdiğini, ihbar süresi gözetilmediğini, ihbar tazminatı ödenmediğini, davacının işverenin düzenlediği çalışma çizelgesine göre hareket ettiğini,

zaman zaman işlerin yetişmemesi, tamamlanması gereken işler nedeni ile davacının ayda 12 gün 24 saate kadar çalıştırıldığını, Cumartesi- Pazar günlerinde de çalıştırıldığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti, hafta tatili, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe başlangıç tarihini kabul etmediklerini, davacının davalı işyerine 01/12/2012 tarihinde çalışmaya başladığını, 15/04/2014 tarihinde de kendi isteği ile işten çıktığını, davacının yasal çalışma saatleri içerisinde çalıştığını, fazla çalışma ücret talebinin yersiz olduğunu, davacının işyerinden kendisinin bildirimsiz olarak ayrıldığını, bu nedenle ihbar tazminatı talebini kabul etmediklerini, davacının emekli olarak davalı işyerinde çalıştığını, daha sonrasında da kendi isteği ile ayrıldığından kıdem tazminatı alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının talepleri arasında yer alan ve ispat edilemediği için reddi gereken hafta tatili alacağı hakkında red hükmü kurulmaması,

10.383,45 TL alacak sadece fazla mesaiye ilişkin olduğu halde hükümde bu alacağın hem fazla mesai için hem de hafta tatili için birlikte hesaplanan tutarmış gibi yazılması hatalıdır.

3-Dosyadaki bilgi ve belgelerden net hesaplandığı anlaşılan asgari geçim indirimine ilişkin hükümde hüküm altına alınan alacağın net olduğunun yazılmamasının infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi, keza brüt olarak hüküm altına alındığı anlaşılan yıllık izin ücreti alacağına ilişkin hükümde de brüt olduğunun yazılmamasının yine infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: