Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14541 K.2020/16385

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ... (asıl işveren) adına ... Ltd. Şti.’nde (alt işveren) güreşçi olarak çalıştığını, müvekkilinin işe başlama tarihinden itibaren davalılardan ...’nin farklı taşeronlarında ancak aynı işyerinde çalıştığını ve en son ... Ltd. Şti.’nde çalıştığını, davacının ...

Sendikası üyesi olup, bu sendika ile ...’ın yürürlük süresi 28.03.2014-27.03.2017 olan toplu iş sözleşmesini imzaladıklarını, herhangi bir sebep bildirilmeksizin işten çıkarıldığını, işten çıkış nedeninin 4 kodu ile gösterildiğini, buna göre belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi olup, davalının feshin haksızlığını kabul ettiğini, son net maaşının 2.200,00 TL olup, toplu iş sözleşmesinde yemek yardımı, taşıt yardımı, yakacak yardımı, öğrenim yardımı, bayram harçlığı, giyim ve koruyucu eşya yardımı yapılmasının da akdedildiğini,

bugüne kadar hiç yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye vekili cevap dilekçesinde özetle; ekonomik nedenlerle haklı nedenle fesih yapıldığınısavunarak davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava iş mahkemesi sıfatıyla Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış olup davacının sporcu (güreşçi) olduğu taraflar arasında tartışmasızdır. Mahkemece işin esasına girilerek 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanmak sureti ile davaya konu tazminat ve işçilik alacakları bakımından hüküm kurulmuştur. 4857 sayılı İş Kanununun 4. maddesinin (g) bendine göre sporcular İş Kanununun kapsamı dışındadır.

Davanın açıldığı tarih itibari ile yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununa göre İş Mahkemesi yerine Asliye Hukuk Mahkemesi görevli ise de 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı iş mahkemeleri kanununun 5. Maddesine göre 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu kapsamındaki çalışmalar bakımından da İş Mahkemeleri görevli olmakla sonradan çıkan kanun çerçevesinde uyuşmazlığın İş Mahkemelerinde görülerek sonuca bağlanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Uyuşmazlık iş mahkemesinde çözülmüş olsa da uygulanması gereken kanun 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu olup sözü edilen kanuna göre davaya konu işçilik alacaklarına hak kazanılıp kazanılmayacağı değerlendirilmeli ve talep hakkının bulunduğu kabul edildiğinde ise Türk Borçlar Kanunu hükümleri çerçevesinde ve yine davacının sendika üyesi olduğu, buna göre toplu iş sözleşmesinden yararlandığı anlaşılmakla toplu iş sözleşmesi hükümleri çerçevesinde hesaplamaya gidilerek isteklerle ilgili hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece davacının tabi olmadığı 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri çerçevesinde isteklerle ilgili hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.