Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14786 K.2020/18903

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı şirkette muhasebe müdürü olarak 09/11/2009 – 31/12/2015 tarihleri arasında aylık 3.912,00 TL ücretle, hafta içi 08:00 – 18:00, cumartesi günleri 08:00-13:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek dava ve ıslah dilekçesinde belirttiği miktarlar üzerinden fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının müvekkili şirkette muhasebe müdürü olarak çalıştığını, Ortaklar Kurulunun kararı gereğince münferit imzası ile şirketi temsil ve imzaya yetkili kılındığını, idari ve finansal yönetim ile ilgili en üst derecede yönetici olarak görev yaptığını, çalışma süreleri, yapacakları işler ve meslekleriyle ilgili emir ve talimat almadığını, iş yerinde en üst düzey yönetici olduğu için fazla çalışma ücreti talebinde bulunamayacağını savunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki bireysel iş sözleşmesine göre davacı işçinin belirlenen ücretine cumartesi günü yapılacak olan çalışmada dahildir. Davacının fazla mesaisi de cumartesi çalışmasından kaynaklanmaktadır. Cumartesiden kaynaklı fazla mesai 4 saat olup sözleşme hükmüne göre yıllık 270 saat , aylık 22.5 saat haftalık 5,2 saat fazla mesai ücrete dahil kabul edileceğinden ve davacı işçinin haftalık 5,2 saati aşan fazla mesaisi ispatlanamadığından fazla mesai alacak talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.