Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/14801 K.2017/3682

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 10.10.1989 tarihinden itibaren davalı şirketin Libya ve Rusya’daki şantiyelerinde elektrik formeni olarak en son ücreti aylık fiks net 1.900.00 USD ve ayrıca üç öğün yemek ve yatmak için tahsis edilen koğuştan yararlanarak çalıştığını, bu çalışmasının 10.06.2008 tarihinde davalı tarafından sona erdirildiğini, şantiye işlerinin bitimi nedeniyle kısa süreli ücretsiz izinli olarak yurda gönderilmiş ise de, müvekkilinin davalının kendisini çağırmasını beklediğinden hizmet akdinin aralıksız devam ettiğini, son olarak çalıştığı şantiyeden de iş bitimi nedeni ile gönderilip yeniden çağrılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, bayram genel tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, talep konusu alacakların 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, davacının müvekkili şirkette 09.10.1989 - 12.06.2008 tarihleri arasında belli dönemler halinde en son 4.45 USD/saat ücreti karşılığında çalıştığını, davacının çalışmasının sürekli ve kesintisiz olmayıp inşaat işlerinin yapısı gereği belirli dönemler halinde olduğunu, davacının 16.06.2008 günlü dilekçesi ile “kişisel sorunlar ve babasının rahatsızlığı” gerekçesi ile işten kendi isteği ile ayrıldığını, bordrolar ve cari hesap kartlarının birbirleri ile uyumlu olup, davacının fiks (sabit) ücretle çalıştığı iddiasının yerinde olmadığını,

davacının aylık ücretleri incelendiğinde farklılık görülmekte ise de, bu farklılığın davacının fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin maaşına eklenerek ödenmesinden kaynaklandığını, fazla mesai, hafta tatili, bayram-genel tatil ücreti talep hakkı olamayacağını, davacının yıllık izinlerini kullandığını ve kullanmadığı izinlerinin de bordrolarla tahakkuk ettirilerek davacının banka hesabına ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalının bildirdiği saat ücretiyle çalıştığı gerekçesiyle bilirkişi raporunun ilgili seçeneğine göre hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil ücretlerinin kabulüne karar verilmiş, kararı davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 2014/17215 E. 2015/27063 K. ve 01/10/2015 tarihli kararı ile özetle.

"Dosya içinde yer alan ücret bordroları imzasız olup, aylık normal çalışma, fazla çalışma ve hafta tatili çalışmalarını da içerir şekilde düzenlenmiştir. Davacı işçiye sözü edilen bordrolar karşılığında banka hesabına son dönemlerde aylık 1.815 USD ödeme yapılmıştır. Bazı aylarda normal mesai süresi azaltılmış ve karşılığında fazla çalışma süreleri arttırılarak her defasında aynı rakama ulaşılmıştır.

Böyle olunca davacı işçiye esasen aylık 1.815,00 USD temel ücret ödendiği ancak imzasız bordrolarla fazla çalışma ile hafta tatili ücreti ücretlerini de içerecek şekilde tahakkuka gidildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ücreti bordro ve cari hesap kartından anlaşıldığı üzere 1.815, 00 USD olarak kabul edilmeli ve fazla çalışma ile hafta tatili ücretleri ödemelerinin bordrolar içinde yer almadığı kabul edilmelidir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda davacının ücretini 1.815,00 USD olarak esas alan seçenek bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozma kararımız sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatili alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiş, bu kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 2016/17528 E. 2016/13525 K. ve 07/06/2016 tarihli kararı ile özetle. "Dava kısmi dava olarak açılmıştır.

Mahkemece kabulüne karar verilen hafta tatili ve genel tatil alacaklarına yönelik olarak gerekçeli kararda, davalının ıslaha karşı öne sürdüğü zamanaşımı definin dikkate alındığı ve ıslahtan önceki 5 yıl dışında kalan alacaklar yönünden ilk dava değeri dışındaki alacakların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle zamanaşımına uğramayan dönem yönünden 31/10/2013 havale tarihli ek bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulduğunun belirtilmesine rağmen ıslaha karşı zamanşımı itirazının gözetilmediği 25/10/2013 tarihli rapora göre hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş zamanaşımı itirazı üzerine düzenlenen ek raporu değerlendirerek karar vermektedir." gerekçesiyle karar ikinci kez bozulmuştur.

Bozma kararımız sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatili alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece temyiz incelemesinden geçen ilk ve ikinci kararda hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarından %30 oranında taktiri indirim yapılıp hüküm altına alınmıştır. Temyiz incelemesinde bu indirim oranı bozma nedeni yapılmamış ve davalı lehine usulü kazanılmış hak meydana gelmiştir. Karar gerekçesinde bu alacaklardan takdiri indirim yapıldığının belirtilmesine rağmen gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılarak bu alacakların indirimsiz hüküm altına alınması HMK.nun 298/2. maddesine aykırı ve usuli kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: