Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15100 K.2020/4361

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/11/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, sigortasının kısmı süreli yapıldığını, 25/11/2011 günü geçirdiği iş kazası sonucu sol el serçe parmağının koptuğunu, konu ile ilgili Sinop Cumhuriyet Başsavcılığında 2011/2464 sayılı soruşturma dosyası açıldığını, davacının bu dosyada verdiği kolluk ifadesinde işverenden davacı ve şikayetçi olmaması sonucu kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, davalının tam olarak kusurlu olduğunu, davalı işveren şirketin ve şirket yetkililerinin iş sağlığı ve güvenliği önlemleri açısından yeterli önlemleri almadığını, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek,

davacının çalışmamasından doğan kazanç kaybı için 500,00 TL, çalışma iş gücünün azalması sebebiyle 500,00 TL olmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminat, geçirmiş olduğu kaza sonucu çektiği büyük acı ve ızdırap nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminat, haklı fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ücret ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının zaman zaman işten ayrıldığını ve sonrasında ise yeniden işe başladığını, 25/11/2011 tarihinde meydana gelen kazada davalı işveren yetkililerinin hiç bir kusurunun bulunmadığını, davacının parmağının yaralanmasına neden olan cihazın fabrikaya kamyon üzerinde gelen buğday mahsulünün depoya nakli işinde kullanılan ve helezon tabir edilen cihaz olduğunu, cihazı yere koyup çalıştırması gereken davacının kuralların ve kullanım talimatının dışında davranarak cihazı kamyon içerisindeki mahsulün içerisine soktuğunu,

sap kısmından tutmadan ve durdurmadan cihazın çalışan aksamının bulunduğu iç kısmından tutarak yaralanmasına neden olduğunu, bu nedenle davacının çalışmamasından kaynaklanan bir zararını ve iş gücü kaybından doğan bir zararını davalıdan talep etmesinin mümkün bulunmadığını, davacının bu cihazı ilk defa kullanmadığını, işe girdiği tarihten itibaren çalıştığı süreç içerisinde bu cihazı tamamen davacının kullandığını, bu cihazın kullanılmasında bilgi ve tecrübe sahibi olduğunu,

olay günü tembellikten kaynaklanan ve talimatlara aykırı bir davranışta bulunarak ve cihazı yere koyarak araç üzerindeki buğdayı yere dökme işinden kaçınmak için cihazı kamyondaki mahsul içerisine sokarak mahsulü boşaltmaya çalıştığını, kusurun tamamının davacıda olduğunu, 25/11/2011 tarihinde iş kazası meydana geldikten sonra 15/12/2011 tarihi itibarı ile davacının tedavisinin sonlandığını, çalışabileceğine ilişkin sağlık raporu düzenlendiğini, bu raporu alan davacının bu tarihten itibaren işe başlaması gerekirken iş yerine gelmediğini, davalı şirket tarafından davet edilmesine rağmen davete icabet etmediğini,

iş akdinin davalı şirket tarafından tazminatsız ve haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın iş kazası nedeniyle uğranılan cismani zarara dayalı maddi tazminat davası ile işçilik haklarından doğan alacak davası niteliğinde olduğu, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alındığı, kusur tespit ve aidiyeti için dosyanın bilirkişi heyetine tevdi edildiği, hak edilen maddi tazminat tutarının belirlenmesi için SGK İl Müdürlüğünden dava konusu iş kazası nedeniyle rücua konu olabilecek ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak neticesinin dosya arasına alındığı,

buna göre SGK'nın sigortalı davacı için yaptığı ve işverene rücu edebileceği miktarın 776,22 TL olduğunun tespit edildiği ve rücua tabi bu kısmın hesaplanan maddi tazminat tutarından mahsup edildiği, davacının manevi tazminata ilişkin talebinin tefrik edilerek bu dosyada hükme bağlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, işçilik alacakları ile birlikte iş kazasına bağlı maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

1- Mahkemece bir kısım fazla çalışma alacağının kabul edilmesi karşısında hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde “fazla çalışma alacağı talebinin reddine” hüküm kurulması sonuca etkili görülmeyen maddi hata kabul edilmiştir.

2- Kararı davacı adına temyiz eden vekilin dilekçe sonunda davalı şirket vekili olarak yazılması sonuca etkili görülmemiştir.

3- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

a- Davacı vekili dava dilekçesinde işçilik alacakları ile beraber iş kazasına bağlı maddi ve manevi tazminat talep etmiş, Mahkemece manevi tazminat talebi gerekçe gösterilmeksizin bu dosyadan tefrik edilerek başka esasa kaydedilmiş, işçilik alacaklarının bir kısmı ile iş kazasına dayalı maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş Kanununa bağlı maddi ve manevi tazminat talepleri ile işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin talepler yargılama yöntemleri ve temyiz Dairelerinin farklı oluşu nedeniyle birlikte görülemez.

Mahkemece yapılacak iş, iş kazasına bağlı maddi tazminata ilişkin davayı bu dosyadan tefrik ederek yeni bir esasa kaydetmek, bu dosyadan davalı vekilinin talebi üzerine gerekçesiz şekilde tefrik edilen manevi tazminat davası ile birleştirip İŞ KAZASINA BAĞLI MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT TALEPLERİNE İLİŞKİN DAVAYI İŞ MAHKEMESİ SIFATIYLA SONUÇLANDIRMAKTIR.

İşçilik alacaklarına ilişkin davada da şimdiki gibi 1 numaralı bentte yapılan hata yapılmadan karar verilmelidir. Bozma sebebine göre maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: