Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15196 K.2020/2079

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı davalı iş yerinde çalışırken iş akdini 12.12.2008 tarihinde genel tatil çalışmalarının yıllık izinlerinin tam kullandırılmaması ve işçilik alacaklarının ödenmediği nedeniyle haklı feshettiğini iddia ederek kıdem ve yıllık izin alacağı talebinde bulunmuş, mahkeme bilirkişi raporuna itibar ederek birinci dönem çalışmasına ilişkin kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının zamanaşımına uğradığı, ikinci dönem çalışması açısından da izin alacağının zamanaşımına uğradığını ve davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle ikinci dönem kıdem tazminatının da reddine karar verilmiştir.

Öncelikle mahkemenin iki dönem çalışmaya ilişkin zamanaşımı hesabı hatalıdır.

Zamanaşımında her dönem ayrı ayrı değerlendirilemez. Dönemler arasındaki zamanaşımı süresinin dolup dolmadığına bakılır. İki dönem arasındaki boşluk yaklaşık 3 yıl olup, bu açıdan zamanaşımı söz konusu değildir. Ancak yıllık izin ücreti alacağı açısından fesih tarihi ile dava tarihi arasında 5 yıldan fazla süre geçtiğinden mahkemenin yıllık izin ücretine yönelik red kararı sonuç itibariyle yerindedir.

Kıdem tazminatı açısından birinci döneme ilişkin zamanaşımı hesabı saptaması ile ikinci döneme ilişkin zamanaşımı hesabı saptaması ve ikinci döneme ilişkin fesih sebep ve şekline yönelik gerekçe yerinde değildir.

Ancak, davacı iş akdini işçilik alacakları ödenmediği için haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş ise de bu konuda hiçbir ispatı yoktur. Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebinin davacının haklı fesih sebeplerini ispatlayamadığı gerekçesiyle reddi gerekirken ispat yükünü ters çevirerek işverenin haklı fesih gerekçesiyle reddi sonuca etkili görülmemiştir.