Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15390 K.2020/4699

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait hastanede yoğun bakım hemşiresi olarak çalıştığını, davacıya mobbing uygulandığını, psikolojik aşağılama ve kötü muamelede bulunulması nedeniyle 22/02/2015 tarihinde işverene başvurarak istifa etmeyi istediğini, ancak işverence şartların düzeleceği ve ücretlerin ödeneceği hususunda taahhüt verilince çalışmaya devam ettiğini, verilen sözlerin yerine getirilmemesi nedeniyle davacının işten ayrılmak zorunda kaldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili; davacının 20/02/2015 tarihli dilekçesi ile işten istifa ettiğini, ihbar öneline uyularak 18/04/2015 tarihinde işten ayrıldığını, istifa nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacıya mobbing uygulanılmadığını, kendisine şartların düzeleceği hususunda herhangi bir taahhütte bulunulmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacının bütün haklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı da davacı ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilirkişinin fazla mesai alacak hesabı yaparken, hesabı; davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı 01/08/2012 tarihinden itibaren başlatması gerekirken 10/06/2010 tarihinden başlatması ve davacının haftalık 41 saat çalıştığı 45 saati aşan çalışması olmadığı sadece gece çalışmasından kaynaklı haftalık 6,5 saat fazla mesaisinın bulunduğu Yargıtay içtihatlarına göre sadece gece çalışmasından kaynaklı fazla mesaide çalışmanın zamsız kısmının maktu ücret içerinde ödendiği ödenmeyenin sadece zamlı ödenmesi gereken miktar olduğu,

bu nedenle fazla mesai hesabının 0,5 katsayı ile yapılması gerektiği şeklindeki açıklamasına rağmen yine anlaşılamayan bir sebeple 6,5 saatlik sadece gece çalışmasından kaynaklı fazla mesainin ikiye bölünerek 4 saatlik kısmının 0,5 katsayı ile kalan 2,5 saatlik kısmının ise 1,5 katsayı ile hesap edildiği hatalı ve çelişkili bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.