Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15553 K.2020/4854

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 2008 yılından-13/04/2012 tarihine kadar davalı işyerinde beyaz eşya servis elemanı olarak çalıştığını, en son ücretinin asgari ücret olduğunu, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, prim, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkilinin yanında 06/06/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 13.04.2012 tarihinde iş yerinde çalışmayacağını söyleyerek iş yerini terk ettiğini, talep ettiği prime ilişkin ise bir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davalı tanığı ...’in açıklamalarından; iş akdinin işyerindeki prim sistemi nedeniyle işverenle tartışan ve işyerinde genel anlamdaki ücret politikasını beğenmeyen davacı işçi tarafından bu sebeplerle işin terki suretiyle sonlandırıldığı, yazılı fesih yapılmadığı, davacı işçinin işi bıraktığı tarih itibariyle hak edildiği halde ödenmemiş işçilik alacağı olan fazla mesaisinin varlığı karşısında feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla; davacının hak ettiği kıdem tazminatının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, bu talebin reddi hatalıdır.

3-Bilirkişi tarafından fazla mesai saatleri belirlenirken kış ayları için 08:00-19:00 saatleri arasında haftada 6 gün 1,5 saat ara dinlenmesi ile yapılan hesapta maddi hata yapılarak haftalık 12 saat olması gereken fazla mesainin 18 saat olarak belirlenmesi; dava kısmi dava olarak açıldığından ve davaya karşı zamanaşımı def’inin ileri sürülmemesinin ıslaha karşı zamanaşımı def’i ileri sürülmesine engel olmamasına göre; davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def’ine değer verilmemesi ve son olarak da fazla mesai alacağından hakkın özünü etkileyecek şekilde çok fahiş oranda indirim yapılması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları hesabı bakımından ıslaha karşı süresinde ileri sürülen zamanaşımı def’ini gözetmek, davacının kış döneminde haftada 18 değil 12 saat fazla mesai yaptığını kabul etmek ve fazla mesai alacağındaki takdiri indirim oranını makul seviyeye çekmektir.

F) Sonuç: