Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15559 K.2020/4108

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2001 yılından iş akdinin feshedildiği 05.09.2013 tarihine kadar davalıya ait ... ...

Otel isimli iş yerinde çalıştığını, işten çıkartıldığı tarihte aşçıbaşı olarak çalıştığını, son ücretinin 4.500,00 TL olduğunu, iş akdinin feshinden sonra işçi alacaklarının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca hiç yıllık izin kullanmadığını, 2006 yılından fesih tarihine kadar yaz-kış çalıştığını, iş akdinin feshinden sonra davalı işverene karşı Manavgat 6. Noterliğinden keşide ettiği 05.09.2013 tarih ve 11699 sayılı ihtarname ile yıllık izin alacağı ile birlikte tüm işçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğini ancak ödeme yapılmadığını, bu sebeplerle Manavgat İş Mahkemesi’nin 2013/718 E. Sayılı dosyası ile dava ikame ettiğini,

bu davada davacının yıllık izin harici diğer alacaklarının talep edildiğini, 2015/44 Karar sayısı ile bu davanın kabulüne karar verildiğini, bu defa davacının hak kazandığı yıllık izin alacaklarının tahsilinin istendiğini iddia ederek 10.000,00 TL yıllık izin alacağının temerrüt tarihi olan 15/09/2013 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2001 yılından bu yana yıllık izin kullanamadığını iddia ettiğini, bu iddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalı iş yerinin mevsimlik bir iş yeri olduğunu, davacının da mevsimlik bir çalışan olduğundan hukuken yıllık izin hakkı bulunmadığını, zaman aşımı definde bulunduklarını, işçinin ücretinin iddia edildiği üzere 4.500,00 TL olmayıp ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen kadar olduğunu, davacının en yüksek mevduat faizi uygulanması yönündeki talebinin de hukuki olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iş bu dosyada davalı aleyhine yıllık ücretli izin alacağı açısından dava açmış, dava dilekçesinde diğer işçilik alacaklarına ilişkin davadan söz etmiştir.

Mahkemece dava dilekçesinde söz edilen diğer işçilik alacaklarına ilişkin davadaki veriler dikkate alınarak karar verildiği görülmüştür.

Dava dilekçesinde söz edilen taraflar arasındaki kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarına ilişkin Manavgat İş Mahkemesi’nin 2013/728 Esas, 2015/44 Karar sayılı dava dosyasının sureti ve Uyap kayıtları incelendiğinde bu dosyanın temyiz incelemesi sonucunda dairemizin 11/09/2019 tarih, 2017/11624 Esas,

2019/15595 Karar sayılı ilamı ile “...HMK’nın 240/3. maddesindeki şartlar bulunmadığı halde bu maddeye istinaden tanığın dinlenmesinden vazgeçilmesi ve adı geçen tanık dinlenilmeksizin yargılamaya devam olunup karar verilmesi savunma hakkının ihlali niteliğinde olup kararın salt bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir...” şeklindeki gerekçe ile bozulduğu ve dosyanın Manavgat İş Mahkemesi’nin 2019/486 Esas numarasını alarak derdest olduğu, duruşmasının 20/03/2020 tarihine bırakıldığı anlaşılmıştır.

Her iki dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde hizmet süresinin, çalışmanın mevsimlik olup olmadığının ve özellikle ücret miktarının ihtilaflı olduğu anlaşılmıştır.

Aynı taraflar arasında aynı hizmet akdinden kaynaklanan davaların birlikte görülmesi çelişkili kararlar çıkmasını önleyecek önemli bir haldir. Bu nedenle her iki dava dosyası birleştirilip birlikte karar verilmelidir.

Yapılan yargılama sırasında bozmaya konu dosyada bozmaya uyulmayıp direnme kararı verilmesi ihtimali söz konusu olursa ya da bir şekilde karar verilirse yapılacak iş bu dosyada diğer dosyanın kararının kesinleşmesini beklemektir. Bu nedenlerle verilen kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: