Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15768 K.2020/4475

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili. Davacının ...

Devlet Hastanesinde Eylül/2006 tarihinden, Ocak/2012 tarihine kadar servis ve diyaliz aracı şoförü olarak değişen taşeron firmalara bağlı şekilde aralıksız çalıştığını, en son davalı Anka şirketinin sigortalısı iken emeklilik nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, aylık ücret, yemek, yemek, yol parası ve erzak sosyal haklarından faydalanark çalıştığını, çalışma süresi boyunca 08.00-08.00 saatleri arasında 24 saatlik nöbet sistemine göre çalıştığını, 24 saat çalışıp, 48 saat dinlendiğini, ayrıca ayda 2-3 cumartesi günü diyaliz nöbeti tuttuğunu,

bu nöbetlerde 06.30-17.30 saatleri arasında çalışma süresince her beş ayın birinde sadece diyaliz şöförlüğü yaptığını, bu bir ayda haftanın 5 günü 06.30-17.30 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışmalarının karşılığı fazla mesai ücreti ödenmediğini, yıllık izinlerini eksik kullandığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı T.C. ... Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacınınTürk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş ayrı tüzel kişiliği olan ticaret şirketlerinin bünyesinde çalıştığını, müvekkilinin kamu tüzel kişisi olduğunu, Sağlık Bakanlığına bağlı hastanenin verdiği servis için şoförlük hizmeti işinin 4857 sayılı İş Kanununun 2/6 maddesi gereğince yardımcı iş olduğunu, alt işverene verilebileceğini, davacının ayrı tüzel kişiliği olan firmalarda çalıştığı sürelere ilişkin olarak idarenin davacıya karşı herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığını, ihtiyaçlar nedeni ile belli hizmetlerin ihale suretiyle yaptırıldığını,

ihale ile bu tür hizmet alımlarında bu kişilere ücret ödenmediğini, yapılan hizmet bedeli olarak firmaya ödeme yapıldığını, diğer davalı ile müvekkili arasında akdedilen sözleşmenin 22. maddesinde yüklenicinin sözleşme konusu iş ile ilgili çalıştıracağı personele ait sorumlulukların belirlendiğini, bu konuda mevzuat hükümleri ve sözleşmenin eki olarak sayılan teknik şartnamenin 6. Bölümü gereği tüm ödemelerden diğer davalının sorumlu olduğunu, davacının iş akdinin feshine ilişkin belgenin kendilerine tebliğ edilmediğini, davacının fazla mesai ve yıllık izin ücreti taleplerinden gerçek işvereninin sorumlu olduğunu,

çalışma listelerinde davacının fazla çalışma yaptığına dair kayıtlara rastlanmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı lehine kıdem tazminatı , yıllık izin ve fazla mesai alacaklarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı T.C. ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi davalı bakanlıktan iş alan alt işveren işçisi olarak çalışmış, açmış olduğu davada Kıdam tazminatı , izin alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarını talep etmiştir.Mahkemece isteklerin kabulüne karar verilmiştir. Tazminata esas ücret belirlenirken ilave tediye ücretide hesaplamada dikkate alınmıştır.

Davacı işçiye çalıştığı sürede ilave tediye ücreti ödenmemiş, davacınında bu yönde herhangi bir talebi olmamıştır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını gösteren dosyada somut bir delil bulunmamaktadır.

Davacı diyaliz aracının şöförü olarak asıl işverenden alınan iş kapsamında çalışmış , tanıklar zaman zaman hasta ve serum taşıdığına dair beyanlarda bulunmuşlarsa da bu beyanlar davacının alt işverene bırakılan işin kapsamı dışında çalıştırıldığı noktasında ispata yeterli delil değildir. Davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı yöntemince ispatlanamadığından kıdem tazminatı hesabında ilave tediye ücretinin dikkate alınması suretiyle bu tazminat yönünden hak kazanılan tutardan daha fazlaya karar verilmesi hatalı olup hükmün bu yönden bozulması gerekir.