Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15852 K.2020/3843

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 02/10/2009 tarihinde emekli olduğunu, aylık ücret ve diğer maddi hak edişlerinin çalıştığı pozisyon değil de kadrosu üzerinden verilmesi üzerine Ordu İş Mahkemesinin 2010/73 E. sayılı dosyası ile alacak davası açıp kazandığını ve hükmün Yargıtayca onandığını, davalıdan talep ettiği Toplu İş sözleşmesinden kaynaklanan 2007, 2008, 2009 yıllarına ait ücret zamlarını Ankara 12. İş Mahkemesinin 2011/218 E. Sayılı dosyasında verilen karar ile hak kazandığını, kararın onandığını ileri sürerek, kapsam içi işçilere ödenip çalıştığı dönemde müvekkiline ödenmeyen toplu iş sözleşmeleri ve mevzuattan kaynaklanan idari müdür aylık, tediye, ilave tediye ücretleri zam farkı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dilekçesinde emsal olarak dayandığı davaların iş bu davaya emsal teşkil etmeyeceğini, Yargıtay kararlarının şirket lehine olduğunu, müvekkilinin zam yapabilecek durumda olmasının zam yapması gerektiği anlamına gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, dava dilekçesinde davacının daha önce davalı aleyhine açtığı iki ayrı davadan söz ederek ücret, tediye ve ilave tediye farklarını istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek hesaplanan ücret, tediye ve ilave tediye farkları hüküm altına alınmış ise de davacının taleplerine dayanak yaptığı Ordu İş Mahkemesi dosyası ile Ankara 12. İş Mahkemesi dosyasının getirtilmediği, bilirkişi raporunda o dosyalarda hüküm altına alınan miktarların bu davadaki taleplerle karşılaştırılmadığı ve mükerrerlik olup olmadığı, farkların nerden kaynaklandığı açıklanmadığı gibi mahkeme kararında da rapordakinin dışında bir açıklama yapılmadığı, farklara esas toplu iş sözleşmelerinin de dosyaya alınmadığı anlaşılmıştır.

Mahkeme kararı yukarıda açıklandığı üzere eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayalıdır. Mahkemece yapılacak iş; talep dönemine ilişkin tüm toplu iş sözleşmelerinin ve dava dosyalarının getirtilerek, denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak, gerekçeli bir şekilde karar vermektir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: