Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15933 K.2020/6199

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07/07/2007 tarihinde davalı firmada çalışmaya başladığını en son net ücretinin 1.350,00 TL olduğunu, bu ücretin asgari ücret kadar olan kısmının banka hesabına yatırılıp geri kalan kısmının davacıya elden ödendiğini, her ramazan ayında 100 TL ye tekabül edecek kadar erzak yardımı yapıldığını, normalde işyeri giriş çıkış saatlerinin 08.00-20.00 arası olmasına rağmen haftada ortalama 2 kere olmak üzere 22:00 'a kadar işyerinde fazladan çalıştırılmış olup fazla çalışmalarına ilişkin ücret ödemesi yapılmadığını,

02/09/2013 tarihli başvuru ile 15 yıl ve 3600 gün prim ödeme şartının yerine getirildiğine ilişkin raporunu davalı firmaya bildirdiğini iş akdinin feshedilmesine rağmen kıdem tazminatının ödenmediğini, davacının SGK ya başvuru tarihinden sonra işe gelmediği gerekçesi ile işveren tarafından tutanak tutulduğunu, ilgili tutanak tarihleri incelendiğinde mazeretsiz işe gitmeme gibi bir durumun olmadığının görüleceğini,

müvekkilinin 02/09/2013 tarihi ile iş akdini 1475 sayılı kanunun 14 maddesinin 5 bendi gereğince haklı nedenlerle feshettiğini ve kıdem tazminatını ve diğer alacaklarınını ödenmeyeceğinin bildirildiğini müvekkilinin ilgili belgeleri ibraz etmesine ve tazminata hak kazanmasına rağmen kendisine bir ödeme yapılmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafından açılan davayı kabul etmediklerini, davacının işyerinde çalışmaya 07/07/2014 tarihinde başladığını ancak iddia edilenin aksine haftanın 6 günü saat 08.00-16.00 saatleri arasında olmak üzere haftalık toplam 45 saat çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilenin aksine davacı çalışanın en son aldığı net ücretin 818,35 TL olduğunu brüt ücretinin ise 1.021,00 TL olduğunu, davacının fazla çalışmasının olmadığını resmi ve dini bayramlarda izin hakkını kullandığını,

davacının istifa ettiği için 05/09/2013 tarihinde işyerinden çıkışı yapıldığını akabinde 06/09/2013 tarihinde 1001019809151 sigorta numarası ile başka şirkette çalışmaya başladığını yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı iddiasının doğru olduğunun varsayılması halinde bile yüksek mahkeme kararları doğrultusunda işten ayrıldığının ertesi günü başka bir işyerinde çalışmaya başladığını davacının hakkını kötüye kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerindeki son ücreti uyuşmazlık konusudur.

Davacı son ücretinin net 1.350,00 TL olduğunu iddia etmektedir. Davalı işveren işyerinde kayıtlarda gösterildiği üzere asgari ücretle çalıştığını savunmaktadır.

Davacının dinlettiği tanıklar ile davalı tanığı Ahmet davalı iddiasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuştur.

Açıklanan delil durumuna göre davacının son ücretinin net 1.350,00 TL olduğunun kabulü gerekirken, kabul edilip hüküm altına alınan alacakların kayıtlardaki ücret esas alınarak benimsenmesi hatalıdır.