Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15953 K.2020/2648

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kampanyalı işçi olarak çalıştığını, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek 5.000 TL kıdem tazminatının iş akdinin feshinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2014 yılı kampanya döneminde çağrıya rağmen farklı bir işyerinde devamlı çalışması nedeni ile işe başlamadığını, davacının mevsimlik işçi olarak belirli süreli sözleşme ile kısa süreli çalıştığını, davacının iddialarının samimi olmadığını, davacının iş akdinin işe gelmemesi nedeni ile haklı nedenle feshedildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı talep etmiş, mahkemece feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelere göre davacı işçi 2002 yılında 104 gün, 2003 yılında 141 gün, 2004 yılında 129 gün, 2005 yılında 125 gün, 2006 yılında 99 gün, 2007 yılında 120 gün, 2008 yılında 93 gün, 2009 yılında 166 gün, 2010 yılında 164 gün, 2011 yılında 98 gün, 2012 yılında 70 gün, 2013 yılında 103 gün ve 2014 yılında 36 gün süre ile çalışmıştır. Son yıllarda yıl içindeki kampanya döneminde geçen çalışma süresi giderek azalmış ve son yıl sadece 36 gün çalıştırılmıştır.