Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/16360 K.2020/11500

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretine yürütülen faizin başlangıç tarihleri bakımından; dava dilekçesindeki talep “muaccel olduğu tarihten itibaren” yönünde ise de ıslah dilekçesinde bu alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren faiz istenmiştir. İhtarname temerrüt tarihi 12/08/2014 olup dava tarihinden öncedir. Açıklanan nedenler ile bu alacak kalemlerinin tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütlmesi gerekir iken dava dilekçesindeki miktara ihtar temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

Fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretine yürütülen faizin cinsi bakımından; ıslah dilekçesinde bu alacak kalemlerinin tamamı için yasal faiz istendiğinden bu alacak kalemlerine “yasal faizi aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi” yürütülmesi gerekirken “en yüksek mevduat faizine” hükmedilmesi hatalıdır.

Yukarda bahsedilen hatalar bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.