Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17111 K.2020/6468

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 03/08/2006–15/10/2013 tarihleri arasında çalıştığını, 15/10/2013 tarihinde fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, bayramlarda çalıştığı halde ücret alamaması nedenleriyle işten ayrılmak zorunda kaldığını, asgari ücretle çalıştığını, davacının bilgi işlem otomasyon bölümünde haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; belirsiz alacak davası açılamayacağını ve hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerektiğini, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, hastanenin ihale makamı olduğunu, hastanede fazla mesainin söz konusu olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin arttırılan miktarlarına artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin 3, 4 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

-Karar başlığındaki dava tarihinin " 28.09.2015 ” olarak düzeltilmesine,

“3-Davacının yıllık ücretli izin alacağı talebinin KABULÜ ile brüt 3.061,35 TL. den 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 28/09/2015 tarihinden, bakiye 2.961,35 TL’sinin talep artırım tarihi olan 28.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacının fazla mesai ücreti alacağı talebinin KABULÜ ile % 30 oranında taktiri indirim yapılarak belirlenen brüt 1.430,34 TL den 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 28.09.2015 tarihinden, bakiye 1.330,34 TL’sinin talep artırım tarihi olan 28.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,