Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17261 K.2020/12878

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş sözleşmesine emeklilik nedeni ile son verdiğini, çalıştığı süre boyunca davacının alt iş verenlerde temizlik işçisi olarak istihdam edildiğini, fazla mesai yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılığını alamadığını belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti,yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi taleplerinin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Toplu Tem.Yem. İnş. Müt. Güv. Kuy. Tic. ve San Ltd. Şti. vekilinin tüm davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının hizmet süresini 26.04.2004 – 03.01.2010 tarihleri arasında 5 yıl 10 ay 9 gün olarak tespit eden bilirkişi raporuna itibarla karar verilmiş ise de bu hesaplamanın maddi hataya dayandığı ve davacının hizmet süresinin 5 yıl 8 ay 7 gün olduğu anlaşılmış olup davacının alacak talepleri 5 yıl 8 ay 7 günlük hizmet süresine göre tespit edilmesi gerektiği halde yanılgılı bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının zaman aşımına uğrayıp uğramadığı da uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı davasını 28.05.2014 tarihinde açmış olup davalı Üniversite vekili cevap dilekçesinde davaya karşı zaman aşımı itirazında bulunmuştur. Bunun üzerine davacının fazla mesai ücreti davalının zaman aşımı itirazı da dikkate alınarak 114,28 TL olarak hesaplanmıştır. Davalı vekili tarafından ıslaha karşı da zaman aşımı itirazında bulunulmuş ise de davacının dava dilekçesindeki fazla mesai ücreti talebinin 250,00 TL olduğu ve hesaplanan miktarın ilk talep içerisinde kaldığı anlaşıldığından davacının davalı Üniversiteden talep edebileceği fazla mesai ücreti 114,28 TL olarak tespit edilmiştir. Hal böyle olunca, davalı Üniversitenin de diğer davalı ile birlikte 1.276,89 TL fazla mesai ücretinden sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre; her ne kadar davacının yıllık izin ücretine bankalarca uygulanan en yüksek banka mevduat faizinin işletilmesine karar verilmiş ise de yerleşik Yargıtay içtihatları ve davalının talebi gözetilerek yıllık izin alacağına yasal faiz işletilmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi de bir diğer bozma sebebidir.