Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17608 K.2020/13848

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının, 01.05.1989 ile 02.02.2014 tarihleri arasında davalı iş yerinde muhasebe ve faturalama servisinde işçi olarak çalıştığını, yaklaşık 25 yıldır kesintisiz olarak çalıştığı işyerinde 2013 yılı Eylül ayından bu yana ücretinin kendisine ödenmemeye başlandığını, 02.02.2014 tarihinde şirket yetkililerine durumunu izah ederek biriken maaşlarının ödenmesini istediğini davalı şirketin hiçbir haklı gerekçe göstermeksizin diğer iki mesai arkadaşı ile birlikte davacıyı işten çıkardığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep ile dava etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davacının fazla çalışma ve yıllık izin alacağının zamanaşımına uğradığını, davacının maaşını net 2.500,00 TL yapılmasını istediğini, işveren tarafından kabul edilmeyince de işten kendisinin çıktığını ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının 25 yıl boyunca yıllık izin ücreti kullanmamış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, diğer işçilerin işyeri dosyalarının işyerinde mevcut iken davacı ve birlikte işten ayrıldığı arkadaşının dosyasının bulunamadığını, tüm bu kayıtları davacının tuttuğunu ve davacının işten ayrılma sırasında bu dosyaları da kendisiyle birlikte götürdüğünün anlaşıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 01.05.1989 ile 02.02.2014 tarihleri arasında çalışması bulunan davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabulüne göre yıllık ücretli izin karşılığı alacak hesabı yapılmıştır. Davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asilin çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda beyanı alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.