Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17733 K.2018/4147

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı Döşeme Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdini 29.08.2014 tarihi itibariyle emeklilik nedeniyle kendisinin sonlandırdığını ancak talep etmesine karşın yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın Belediye yönünden husumetten reddi gerektiğini, davacının emeklilik ve diğer taleplerinin müvekkilinin işçisi olmaması nedeni ile kabulünün mümkün olmadığını, davacının iş akdinin belirli süreli olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, 6552 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 4857 sayılı Kanunun 112. maddesine yapılan Ek uyarınca talep edilen alacaklardan doğrudan doğruya diğer davalı idarenin sorumlu olduğunu, davanın müvekkili açısından husumetten reddi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı Yamanlar Güvenlik ve Koruma Hizm. Ltd. Şti.'ne karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Belediyeye karşı açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK’nun tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 254. maddesinde “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” ve 255. maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılması gerekir. Bu beyanlar diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... tarafından dosyaya sunulan davacının işe giriş çıkış saatlerini gösterir personel takip kayıtlarına itibarla hesaplanan dönem açısından verilen karar yerindedir.

Ancak, kayıt olmayan 01.04.2011-15.02.2012 tarihleri arası dönem yönünden davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiş olup, bu tanıklardan ...'ın Antalya 3. İş Mahkemesi'nin 2014/759 E., 2015/891 K. sayılı dosyasında da tanık olarak dinlendiği ancak bu dosyadaki beyanları ile çelişkili beyanlarda bulunduğu, diğer tanık ...'ında benzer iddia ile aynı işverene karşı davası olmakla davalı işverenle husumet içinde olduğu, davacı iddiasını ispata yarar tutarlı ve hesaba elverişli olmayan tanık anlatımlarının yan delillerle de desteklenmediği anlaşıldığından, 01.04.2011-15.02.2012 tarihleri arası için davacının sübut bulmayan fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: