Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17898 K.2020/13825

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.01.2012 tarihinde emekli olmasına rağmen işveren tarafından çalışması istendiği için işe devam ettiğini, fiili çalışma kesintisiz devam ederken 41.988.82 TL kıdem tazminatının ödendiğini, son 4 yıl asgari geçim indirimi dahil 4.000,00 TL net ücret ile çalıştığını, 31.10.2012 tarihinde çalışmasına son verildiğini, 45 gün izin karşılığı 6.000,00 TL ödendiğini, davacının 85 gün izin hakkının kullandırılmadığını, 2012 yılı hak kazandığı iznin ödenmediğini, dini bayramlarda 1. gün harici, diğer tatil günlerinin tamamında hafta içi 5 gün 08.00-20.00 arası,

cumartesi ise 08.00-17.00 arası çalıştırıldığın hafta tatili hakkı kullandırılmadığını, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 29.09.2014 tarihinde şirkete ihtarname gönderdiğini, ihtarnamede 70.000,00 TL talep ettiğini, yıllar sonra işçilik hak ve alacağı talebinde bulunmasının maddi gerçeğe aykırı olduğunu, davacının emeklilik nedeni ile 09.01.2012 tarihinde ayrıldığını aldığı ücretin bordro ile sabit olduğunu, şirketten alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının ihbar tazminatı alacağı bulunup bulunmadığı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebi bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

Somut uyuşmazlıkta. 20/07/1996-31/10/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde üretim sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin 09.01.2012 tarihinde emeklilik sureti ile sona erdiği ancak davacı işçinin çalışmaya devam ettiği ve dosya kapsamına göre 31.01.2012 tarihine kadar çalıştığı, bu tarihte kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmaktadır.

Kıdem tazminatının hesabı bakımından, mülga1475 sayılı İş Kanunu 14/2 maddesi uyarınca her iki çalışma dönemi birleştirilmek sureti ile hesaplamaya gidilmesi ve emeklilik sebebi ile ödenen kıdem tazminatının mahsubu isabetli ise de; ihbar tazminatına ilişkin hesaplamada; emeklilik öncesi dönemin dikkate alınması yerinde değildir.

İş sözleşmesi işçinin iradesi ile gerçekleşen emeklilik sureti ile sona erdiği hallerde işçinin ihbar tazminatı talep hakkı olmayıp emeklilik sonrası çalışılan süre dikkate alınarak 4857 sayılı İş Kanunu 17. madde uyarınca 4 hafta olarak hesaplanmak sureti ile hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.