Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17930 K.2020/13015

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yevmiyeci ocak işçisi olarak davalı şirkete ait mermer ocağında 01.03.2011-02.01.2014 tarihleri arasında son olarak günlük net 83,00-TL yevmiye ve aylık 2.158,00-TL net ücret karşılığı çalıştığını, davalı işverenin ücretin 1.165,00-TL’lik kısmını bankaya yatırıp geriye kalanı ise elden ödediğini, iş yerinde haftanın yedi günü fazla çalışma yapmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, ücretinin Kuruma düşük bildirilmesi, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedenleriyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek , kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, bakiye ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık sebebiyle hakkında tutanak tutularak 4857 İş Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacının günlük net 33,00-TL yevmiye ile çalıştığını, imzalı bordrolarda davacının fazla çalışma ücret alacaklarının gösterildiğini, davacının alacak iddialarının yerinde olmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı vekili, davalı şirkete ait mermer ocağında ocak işçisi olarak çalışan davacının günlük net 83,00-TL yevmiye ile aylık net 2.158,00-TL karşılığı çalıştığını, davalı işverenin ücretin 1.165,00-TL’lik kısmını bankaya yatırıp, geriye kalanı ise elden ödediğini, iş yerinde haftanın yedi günü fazla çalışma yapılmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür.

Davalı vekili ise, davacının günlük net 33,00-TL yevmiye ile çalıştığını, çalışma gün sayısının değişken olduğunu, bordrolarda alınan tutarların gösterildiğini savunmuştur.

Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; ücret araştırması ve dinlenen tanık ifadeleri ve dava dilekçesindeki iddialar dikkate alınarak davacının ücretinin günlük net 83,00-TL olduğu tespit edilmek suretiyle işçilik alacakları hesaplanmıştır. Hükme dayanak alınan kök ve ek raporlarda davacı tanıklarının anlatımlarına göre; davacının kış saati uygulaması olan aylarda haftada 9 saat, yaz saati uygulaması olan aylarda ise haftada 15 saat fazla çalışma yapmak suretiyle çalıştığı kabulü ile fazla mesai ücret alacağı belirlenmiş ise de, davalı tarafın Mart 2011 ile Ocak 2014 tarihleri arası döneme ilişkin dosyaya sunmuş olduğu fazla çalışma ücret tahakkukları bulunan imzalı ücret bordrolarına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Gerekçeli karar içeriğinde her ne kadar davacının ücretinin bölündüğüne ilişkin açıklamalar yer almakta ise de, davacının temel ücretinin bölünmek suretiyle bir kısmının bordrolarda fazla mesai ücreti olarak gösterildiğine yani bordro hilesi yapıldığına dair bir iddiası bulunmamaktadır. Ancak, bordroların davacının gerçek ücreti üzerinden düzenlenmediği anlaşıldığından, davacının tespit edilen gerçek temel ücreti üzerinden, imzalı olan bordrolarda görünen fazla çalışma saatleri ve gün sayısına göre fazla mesai ücret alacağı belirlenerek, bordrolarda görünen tutarların mahsup edilmesi suretiyle fazla mesai ücretinin hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde bordrolar gözetilmeksizin tanık anlatımlarına göre hazırlanan rapora dayalı olarak verilen karar hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir.