Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17982 K.2020/13323

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesinde özet olarak; davacının 01.08.2007 tarihinde davalı şirkette işe başladığını, işten çıkartıldığı 21.02.2014 tarihine kadar çalıştığını, işyerinde 08.30-18.30 saatleri arasında çalıştığını, dini bayramlar ve yılbaşı dışında tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, davalı tarafa Antalya 10. Noterliğinin 17.02.2014 tarihli, 04594 yevmiye numaralı ihtarnamesini göndererek fazla çalışma ücreti, bayram ve tatil ücretlerinin ödenmesini ihtar ettiğini,

davalı tarafından yasal haklarının ödenmediği gibi “Hem bana ihtar çekiyorsun hem de ne yüzle halen burada çalışıyorsun” diyerek işyerinden kovulduğunu ve haksız olarak işten çıkartıldığını, aynı gün Antalya Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İl Müdürlüğü'ne başvuru yaparak işten kovulduğunu bildirdiğini, 2014 yılı Şubat ayına ilişkin 16 günlük ücret alacağının da ödenmediğini, 2 haftalık yıllık izin hakkının bulunduğunu, iş akdinin haklı ya da geçerli bir neden gösterilmeksizin feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, prim usulü çalıştığı için her ay aldığı maaşın değiştiğini,

aylık 350,00 TL servis ücreti ve aylık 250,00 TL yemek ücreti bulunduğunu, hesaplamalar yapılırken yemek ve yol ücretlerinin de dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 13.000,00 TL brüt kıdem tazminatı, 3.800,00 TL brüt ihbar tazminatı, 12.000,00 TL brüt fazla çalışma ücreti, 600,00 TL brüt ücret alacağı, 600,00 TL brüt yıllık izin Ücreti, 1.000,00 TL brüt bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemektedir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, cevap dilekçesinde özet olarak; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iddialarını kabul etmediklerini, şirket tarafından düzenlenen devamsızlık tutanakları ve Antalya 4. Noterliğinin 03.03.2014 gün ve 5372 yevmiye ve 11.03.2014 tarih 5996 yevmiye nolu ihtarnamelerinden görüleceği üzere davalı 22.02.2014, 24.02.2014, 25.02.2014 ve devam eden tarihlerinde amirlerinden herhangi bir izin almaksızın veya bilgi vermeksizin işe gelmediğinin tespit edildiği için iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II(g) bendine göre bildirimsiz ve tazminatsız olarak haklı nedenle feshedildiğini,

davacının imzalarına havi bordrolarda yazılı ücreti aldığını, fazla mesai ve diğer taleplerinin yersiz olduğunu, davacının ödemelere ilişkin bordrolarda imzasının bulunduğunu, şirkette asıl olanın mesai yapılmaması olduğunu, istisna olarak mesai yapılsa bile durum bordrolarda yansıtıldığını ve ücretinin ödendiğini, davacının ödemelere ilişkin bordrolarda imzası bulunduğunu, bayram ve tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, 16 günlük ücret alacağı ve 2 haftalık yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığını, işyerinde öğle yemeği ve servis hizmeti olduğu,

bu nedenle davacı lehine ücret hesaplanması yapılması gerektiği iddialarını kabul etmediklerini ileri sürerek; davanın reddini istemektedir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda, Mahkemece davacının yıllık izin ücreti talebinin kabulü ile 714,78 TL yılık izin ücretine hükmetmiştir. Ancak davacı dava dilekçesinde 600,00 TL yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş ve yıllık izin ücreti talebini ıslah etmemiştir. Bu hali ile Mahkemece davacının talebinden fazlasına hükmedilmesi hatalı olup kararın bu yönü ile bozulması gerekmiştir.

Sonuç: